| |
|
|
Koppeltjes,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 7, 2004 03:24 pm
Meestal is het voor de omstanders één grote irritatie, van die kleffe koppeltjes die constant aan elkaar moeten zitten en de meest vreselijke troetelnaampjes voor elkaar verzinnen. Prille liefde schijnt dat te zijn. Een emmer koud water, dat zou moeten helpen maar zie daar maar eens aan te komen als je ergens in een vage kroeg zit waar je niemand kent.
Als die fase eenmaal voorbij en de relatie is een paar jaar wordt het moeilijker om het een beetje interessant te houden. Sporadisch komt het voor dat er stelletjes zijn die op één of andere manier de interesse in elkaar behouden, maar meestal is er desinteresse die dan doorbroken moet worden door samen spanende dingen te doen. Maar zelfs als je helemaal opgaat in het liefdesspel moet je wel even opletten wat je aan het doen bent.
Seau, en nu naar Utrecht.
|
|
We are live in 3, 2, 1...,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 6, 2004 10:15 pm
Iedere dag zitten broeder Owen en ikzelf weer te hopen dat er op dat verdomde RTL shopping zo’n grote fout wordt gemaakt dat ze van de set afgedragen moeten worden door een paar broeders. Ik tape nu al drie maanden iedere afdeling maar helemaal nada, niets, noppes, ziltch. Ik ben dus maar in mijn toetsenbord geklommen om die regisseur eens te vragen wanneer het nu eindelijk eens fout zou gaan. Nou in het kort was dit het antwoord:
“Met enige blijdschap kan ik u melden dat er al vele incidenten hebben plaatsgevonden op de set waardoor verschillende personages levensgevaarlijk gewond zij geraakt. Dit is ook de reden waarom onze hoofdpersonen tegenwoordig gebruik maken van een stuntdubbel. Aangezien al onze programma’s van te voren opgenomen worden zal het nooit gebeuren dat u deze op incidenten in onze uiteindelijke uitzendingen zal terugvinden.”
Heb ik weer, drie maanden RTL shopping op videoband blijkt het nooit uitgezonden te worden. Gelukkig is er altijd nog Amerika met zijn 24-uurs live shopping channels waar wel van alles fout kan gaan.
|
|
Zand & Stand,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 6, 2004 09:52 pm
Een dagje strand doe je me echt geen plezier mee. Ten eerste gaat dat verdomde zand eigenlijk altijd alleen maar zitten waar je het juist niet wel hebben, ten tweede verveel ik me na zo’n half uur alweer de tyfus. Tieten kijken is leuk, maar daar gaat de lol ook al snel vanaf als je vriendin naast je ligt. In de zon liggen gaat niet omdat ik er meteen als een kreeft met een uit de hand gelopen zwemmerseczeem uit ga zien, en lopen omdat het zand altijd overal heet is.
Vroeger was dat anders. Ik vermaakte me altijd prima door de hele dag te zwemmen in de branding en natuurlijk zandkastelen te bouwen. Het waren altijd de grootste plannen voor een enorm fort dat dagen zou blijven staan, helaas was het fort slechts zelden opgewassen tegen de eerste de beste golf en ging de lol er weer snel vanaf. Maar sommigen blijven in dat strandgevoel hangen zelfs in hun volwassen jaren. Ze bouwen nog steeds zandkastelen in wedstrijdverband, of gebruiken het zand om andere dingen mee te doen.
|
|
Size matters,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 6, 2004 10:44 am
Iedereen heeft er wel eens van gehoord. De Mythe dat de Donkere Man iets heeft waar de blanke man enkel jaloers naar kan kijken. Vroeger zat ik al op voetballen en na de training en de wedstrijden was het dan verplicht met zijn allen douchen.
Daar was het al duidelijk dat de negers grotere pielemuizen hadden dan dit Brabantse boertje. Maar ik kon er nog wel mee leven.
Dat werd anders toen ik èchte vriendinnetjes kreeg die 'het' al hadden gedaan en mij verzekerden dat de grootte ècht wel uitmaakte. Toen ik dat eenmaal doorhad heb ik besloten om ervoor te gaan zorgen dat ik niet meer buiten de boot zou vallen! Het eerste wat ik deed, was mijn kapsel veranderen zodat ik een echte knoophaar-broeder werd. Stiekum gebruikte ik de zonnebank van mijn zus om de vereiste kleur te krijgen. Dat ging allemaal erg voorspoedig, maar de lastigste klus kwam nog: de puddingbuks vergroten.
Ik zal jullie nu niet gaan vervelen met de details van deze fase van mijn leven. Ik heb het allemaal eventjes voor jullie samengevat in een videopresentatie van mijn trainingsprogramma.
En ik kan jullie allemaal verzekeren dat de meisjes niet meer klagen!
|
|
Werkonderbreking,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 6, 2004 10:12 am
Heeft u een moment, ik heb een wisselgesprek
*piep*
Hallo?
“Hee, man, Owen hier, weet je wel weet je niet, hoe hangt ie man?”
Ha broeder Owen, alles prima, en met u dan?
“Nou weet je heftig feesten man, heftig, ik en Jackie Chan, hoe! ha! Kung-fu fighting fast as lightning a little bit frightning, en allemaal van dat soort dingen snap je!?”
Natuurlijk, maar ik zit eigenlijk net even in een ander gesprek dus to the point graag.
“Oh ja, sorry, nou eeeuuhhh worst kaas bestaat 100 jaar, nee wacht, één jaar weet je, hard roelerend voor een heel jaar lang man, iedereen zegt het ook, dus, en, maar goed dat is fijn toch, hè?”
Natuurlijk is dat goed, maar is dat de reden van dit gesprek?
“Oh nee, eeeeuuhh, bowlen! Ja bowlen, hoe kon ik dat in godverdomme vergeten man, bowlen! Net zoals de dude weet je, ballen likken, gave schoenen aan, en bier vooral veel bier!”
Je gaat bowlen
“Nee man, WE!, we gaan bowlen, jij ik en nog wat andere vage lui. Morgen, Bison in Utrecht en dan eerst dranque bij de stairway. En, en, en, en, en, maar, kom je dan ook man? Heay, ja toch?”
Natuurlijk, dat zou ik toch niet willen missen?
“Koel, heerschend!”
Met grote H?
“Ja met grote H ja, maar Whip luister nou effe, luister, ik heb een vraag man.”
Zeg het eens
“Fuck man, ik heb een probleem man, die poten weetje, die poten van mij stinken een uur in de wind, blauwe kaas met factor tien en daar de wortel van! Problemen man, dat gaat problemen geven met die schoenen daar, weet je, mensen gaan onderuit zoals in een Moskouse metro man.”
Maar dan was je ze toch
“Flikker op man, dat doe ik iedere dag! Drie keer, maar het blijft! Hé, je moet me helpen man, wat kan ik doen man?”
Simpel, als je daar zit en je trekt je schoenen uit dan zorg je dat je dat synchroon doet met Attu. Zodra je mensen rond je heen wit ziet wegtrekken zet je gelijk een grote bek op en verwijt je Attu die stank. Als ze Attu zien geloven de meesten dat wel. Dat trucje zou trouwens ook prima bij Roowlant werken, maar misschien ziet die de humor er niet van in.
“Briljant man! Hè, echt goed man! Doe ik, ja dat ga ik doen dat ga ik doen. Ik heb er nu wel weer zin in. En daarna lekker dollen onder de douche in de kleedkamer man, met Roow, Muil en At weet je!”
Nee Owen, bij voetbal ga je als een paar heaumeaux samen douchen, bij bowling niet.
“Shit man, dat is waar ook. Jezus vent, jij bent ook een lopend Trivant bord man. Als we dat spelen zit ik in jou team oké?”
Natuurlijk. Maar als je het niet erg vind, het is druk, ik zie je morgen.
“JA! Morgen, vier uur of zo bij de Stairway in Utrecht, ik ben die jongen met die vage blik”
Weet ik toch.
“Okay, en, en, en, en, nou okay, ik spreek je morgen man. Het gaat roeleren man, zoals Reet in een ver en duister verleden deed maar dan nog harder weet je, WCS style, heerschen met een grote H”
Met een grote H ja. Ik zie je morgen.
“Ja morgen, en, en, bedankt man, jij heerscht, nog niet met een grote H maar je heerscht wel.”
Jij ook man, met een grote H, zie je morgen.
“Ja man, later, man morgen enzo, dus blijf koel whip! Ha!”
Jij ook.
*piep*
Ja, sorry, daar ben ik weer.
|
|
Waar gaat 't over?,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 5, 2004 07:32 pm
We blijven nog heel even bij de filmpjes (aangezien filmpjes posten helemaal 2004 gaat worden) en dit keer wederom iets met felgekleurde pluizige poppen en achterlijke, veel te vrolijke mongolen met baarden en gestreepte truitjes in alle kleuren van de regenboog. Kennelijk heeft iemand ooit verzonnen dat het perfecte voorbeeldfiguur voor kleine kinderen een idiote schaapachtig grijnzende dorpsgek moet zijn, welnu douw een willekeurige presentator van zomaar een kinderprogramma een half literblik schültenbrau in z'n fikken en trap 'm op een bakfiets en we zien z'n ware aard.
Normaalgesproken moeten die kinderprogramma's altijd gaan over hoeveel knikkers er op de grond liggen, waarop er spontaan een nog nader te identificeren beest een liedje gaat zingen over het aantal knikkers op de grond waar ongetwijfeld in het echte leven pappa z'n nek over breekt en z'n koters de ziekte in mept, of over hoeveel centjes een ijsje met drie bolletjes bij de ijsboer op de hoek kost, waarvan maar weinig mensen weten dat diezelfde ijsboer graag bij het krieken van de dag opstaat om voor het raam te staan en z'n pielemeuter te laten zien aan de krantenjongen. Het zijn altijd de nietsbetekende dingen die in dergelijke programma's naar voren worden gebracht en de dingen die men eigenlijk zou moeten weten die worden verzwegen.
En dat terwijl er best makkelijk een balans tussen die twee kan worden gemaakt zoals te zien in het volgende kinderprogramma. (Overigens staat het geluid ietwat aan de zachte kant, dus mogen de speakers ietsje harder)
|
|
Zuipen!,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 5, 2004 03:38 pm
Naar aanleiding van het één jarig bestaan van worst kaas moet er natuurlijk flink gezopen worden, zo vertelde ik al aan het begin van de week. Aankomende zaterdag gaat dat dan ook gebeuren, ondergetekende zal zo tussen vier en vijf 's middags hangend aan de bar van Stairway in Utreg te vinden zijn waarna, na vantevoren even flink wat ingedronken te hebben, er eerst met een illuster gezelschap wat kegels met zware ballen waar maar drie vingers in passen worden omgeflikkerd onder het genot van uiteraard nog meer dranque.
Zo rond de klok van zevenen zullen wij ons, al dan niet reeds in verregaande staat van dronkenschap, wederom richting Stairway begeven alwaar het drinkgelag pas echt kan losbarsten en we kansloos hangend aan de bar weer flink de held uit kunnen hangen tot we alle controle over onze lichaamsfuncties verliezen.
Een ieder die zo rond de klok van zevenen toevallig in de buurt van eerdergenoemde toko is, of op die avond, buiten het doorspitten van de she-male verzameling op den harde schijf, geen ene flikker te doen heeft en de worst kaas verjaring met ons mee wil vieren is uiteraard van harte welkom, immers hoe meer zielen hoe meer vreugd, en vele handen maken licht werk wanneer de een of de ander volkomen buiten bewustzijn richting trein of huis gesleept moet worden.
Enfin, wellicht zien wij u zaterdag.
|
|
Rozengeur en maneschijn?,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 5, 2004 02:13 pm
Vanochtend veel te vroeg opgestaan? Het brakke lijf richting voordeur gesleept om via openbaar vervoer of een tergend langzaam vooruitkruipende file, of allebei, met de vermoeide botten op het werk aan te komen voor de zoveelste dag die exact hetzelfde is als zowel de vorige en volgende? Met bloeddoorlopen ogen liters ranzige koffie naar binnen zitten werken terwijl u zich tandenknarsend zit te ergeren aan die anderen die zich er wél bij neerleggen dat ze in een sleur zitten en daar ogenschijnlijk geen moeite mee hebben aangezien ze vrolijk keuvelend over onzinnige onderwerpen met plezier hun werk doen? Zorgelijk naar buiten zitten staren naar die voortdurende regen, gure wind en grijze lucht terwijl u een sterke neiging kreeg al uw collegae te wurgen en het gebouw in lichterlaaie te zetten?
Oh ja? welnu, wellicht helpt dit opbeurende stukje flase u een beetje om alles weer wat van de zonnige kant te bekijken. Aan de andere kant, misschien ook wel niet.
|
|
Goede voorbereiding,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 5, 2004 12:36 pm
Wij als volwassenen weten zo onderhand wel hoe de wereld in elkaar steekt, en vandaar dat het ook belangrijk is dat wanneer we besluiten om kleine kopietjes van onszelf op de wereld te trappen, we deze ook op een goede manier voorbereiden op wat te allemaal te wachten staat. Nu hebben we daar natuurlijk geweldige programma's voor aan de hand waarvan de allerkleinsten precies kunnen leren hoe het er in de wereld aan toe gaat, grote blauwe pluizige beesten met rollende ogen die het alfabet opdreunen kom je immers ook op iedere hoek van de straat tegen, en als je later groot bent hoef je niet te werken, welnee, je kunt de rest van je leven in een felgekleurd tuinpak in een straat gaan wonen waar het altijd mooi weer is, omringd door pratende muizen, vogels en een seniele ouwe kerel die nog niet eens z'n eigen boterham kan smeren.
En leren dat ze daarvan doen! Twee pratende poppen met koppen als rugbyballen kunnen natuurlijk als geen ander de kids uitleggen dat je eerst naar school moet en daar hard je best moet doen zodat je daarna naar een nog vervelendere school moet om je voor te bereiden op een baan waarin je jezelf de tyfus werkt voor een grijpstuiver terwijl debielen in pakken geen flikker uitvoeren en bakken meer centjes verdienen, en dat je na jaren te hebben gewerkt op straat komt te staan omdat je te oud bent, je aan de dranque en aan de drugs gaat en je jezelf uiteindelijk als demente ouwe knar met infuus en al van een flatgebouw afwerpt. Ja, dat wordt onze kinderen perfect uitgelegd in de diverse kinderprogramma's op de televisie.
Nu weet ik niet hoe dat bij jullie zit, maar mocht deze jongen ooit kleine ettertjes voortbrengen dan komt er geen blauw koekjesvretende handpop bij ze in de buurt die ze leert tellen want met de bodycount van een willekeurig deel uit de Die hard trilogie kan dat net zo goed en daar zul je geen enorme pratende vogel aan treffen zoals men die op straat ook nooit zult zien.
Maar we komen er niet onderuit, het moet er voor de kleintjes toch een beetje luchtiger uitzien, wat op zich geen probleem is, zolang de boodschap die erin zit er maar eentje is waar ze wat aan hebben, en daarom mogen er wat mij betreft meer kinderprogramma's als deze op de buis komen, aangezien ik daar zelf ook helemaal geen problemen mee heb om ernaar te kijken.
|
|
Owen's filmtip,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 4, 2004 08:55 pm
Het is woensdag, een dag waarop men zich kan afvragen of het een goed iets is dat er een halve week voorbij is of dat men erover kan klagen dat er nog steeds een halve week te gaan is. Aangezien ikzelf altijd uitga van halflege glazen (waar ik logischerwijs een tyfushekel aan heb) zuigt het vandaag enorm grote voorwerpen door minuscuul kleine gaatjes en het feit dat, wanneer men door het raam een blik naar buiten werpt (wel eerst het raam openzetten als u dat letterlijk opvat) en men vrijwel onmiddelijk space shuttles, enorme shovels, booreilanden en complete etages van flatgebouwen als gevolg van de immer bezig zijnde tornado voorbij ziet denderen, maakt dat deze hele dag er al niet echt beter op.
Gelukkig is er een lichtpuntje, diegenen die in het bezit zijn van een televisietoestel en een kabelaansluiting zullen vanavond kunnen genieten van een ouderwets stukje geweld in de vorm van rondvliegende kogels, spetterend bloed en dergelijke hartverwarmende taferelen, mits men wel eventjes het toestel zo rond 22:00 omschakelt naar veronica waar rond die tijd de heerschende film 'The Boondock saints uitgezonden zal worden.
Mocht u deze rolprent nog gezien hebben dan raad ik u aan deze langs uw netvlies te laten gaan vanavond want van een klein beetje geweld is nog nooit iemand doodgegaan.
Overigens kunt u zich op een later tijdstip bij de worstvreters waar wij slechte herinneringen aan hebben, nog geheel nagesynchroniseerd irriteren aan 'The big Lebowski' in een taal die het absoluut niet waard is om ook maar iets met deze roelerende film van doen te hebben.
Enfin, er kan dus weer eens televisie gekeken worden vanavond!
|
|
Balletje trappen,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 4, 2004 08:09 pm
Voetbal, je moet ervan houden. Persoonlijk zie ik d'r het nut niet van in om bij dag en dauw terwijl het vriest op een nat grasveld rond te rennen in een korte broek met de kans dat je een noppenschoen voluit in de piepjanknor krijgt, een leren knikker met een snelheid waar jas verstoppen jos verstappen jaloers op zou zijn tegen je voortanden aan krijgt geramd of terwijl je die bal een rotschop wil geven zo genadeloos op je smoel gaat dat je de rest van je leven virtueel kan gaan schaken met stephen hawkins. Om dan nog maar te zwijgen over die zogenaamde 'euforische' momenten waarop men door tien zwetende ploeggenoten in veel te korte broeken iets te amicaal wordt omarmd.
Dan zou ik een carriëre als reservespeler weer wel zien zitten, zolang je de kans krijgt om iedere wedstrijd met je lamme hol op de bank te kunnen blijven zitten terwijl je toch langs start gaat en een flinke bak knaken verdient heb je het naar mijn idee goed voor elkaar, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan dus zo wil ieder zichzelf respecterend voetballer het liefst zo veel mogelijk presteren en zo vaak mogelijk z'n poten uit z'n hol lopen.
Ach, ieder z'n hobby dan maar, zolang ze d'r gelukkig mee zijn moeten ze dat zelf weten, maar natuurlijk kun je dat ook overdrijven.
|
|
Lekkere geile voetjes!,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 4, 2004 02:51 pm
|
|
Boven op je bek,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 4, 2004 11:27 am
Honkbal schijnt een van de leukste vrijetijdsbestedingen te zijn. Voor mensen in Amerikaland dan. Hierzo, in onze beschaafde wereld, snappen wij dat niet zo.
Die Jènken volgens mij ook niet zo hoor. Die staan al uren voor dat het spelletje begint grote T-bone steaks in de fik te steken op de parkeerplaats en eenmaal binnen willen ze allemaal een tank met vijf liter cola (wel diet hè!) en een veel te grote schuimrubber handschoen aan.
Als zo'n wedstrijdje na een uur of zes is afgelopen, gaan ze allemaal weer naar huis om nog meer vreten en tegen elkaar op te scheppen, dat ze zelf net zo goed zouden zijn als Babe Ruth of Joe DiMaggio.
Niet zelden zal er dan eentje voor bluf-kees worden uitgemaakt en die zal dan wel eventje bewijzen dat hij ook een homerun kan slaan. Niet met een echte knuppel, maar met een stukje triplex. Verschil moet er wezen tenslotte.
"Hé, dat ging best goed, hè?" zegt de dikzak in het gezelschap. "Nu ik!"
|
|
Gewichtloos,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 4, 2004 08:26 am
De doorgedraaide russen in die vliegende schroothoop van een MIR waren er reeds aan gewend om een lange tijd in een gewichtloze toestand te leven, zal in het begin wellicht problemen hebben opgeleverd met de dagelijkse fles wodka maar uiteindelijk kregen ze het zwevend zuipen wel onder de knie.
In een vliegtuig kan men ook voor een bepaalde periode een gewichtloze toestand creëren door bepaalde manouvres uit te voeren, op die manier worden vaak scenes in films nagebootst die zich zogenaamd afspelen in de ruimte (tot zover het 'kijk' praatje)
Buiten het feit dat men voor een paar seconden een gewichtloze toestand kan verkrijgen door van een flatgebouw van 100 verdiepingen af te springen, al duurt dit maar heel even en is het gewicht er wel degelijk maar daar heeft men weinig notie van, zijn er weinig plekken waar men gewichtloos rond kan hangen.
Echter zijn er mensen die daar anders over denken, zoals deze knakker die wel van mening was dat het in een auto ook best moest kunnen. Ik moet zeggen dat het hem aardig is gelukt.
[Update!]
Overigens schijnen er hier meer van zulk soort filmpjes te staan, echter is de site trager dan neukende bejaarden en heb ik na enig luidkeels gevloek de hele teringzooi weer weggeklikt, maar wellicht heeft u meer succes.
[/Update]
|
|
Ouwe!,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 3, 2004 11:18 pm
Oud worden zou eigenlijk fijn moeten zijn. Niet meer hoeven te werken, heerlijk al sigaren rokend achter de geraniums in een spionnetje loeren om te kijken wat de buurvrouw nu weer aan het doen is. Maar die droom is voorbij.
Er mag al niet meer gerookt worden in het bejaardentehuis en over een paar maanden zullen we waarschijnlijk ook nog zelf moeten dokken voor pampers, rollators en bedden aldaar. Hebben we dan ons hele leven de pleuris voor gewerkt om als tachtigjarige bevuild wakker te worden op een kokos mat om dan maar in godsnaam op handen en knieën naar de eetzaal te gaan om daar een droge snee brood te krijgen?
Het is geen pretje. Voor je het weet heb je allerlei vergroeiingen en wordt je haar jarenlang niet meer geknipt. En hoe moet je op je ouwe dag dan nog aan geld komen om nog een beetje luxe te veroorloven? Tja, je kan altijd nog proberen om je naaktfoto’s te verkopen op het internet…daar is altijd wel een markt voor.
|
|
Bushy,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 3, 2004 11:04 pm
Zegt subliminal messaging u iets? U weet wel, van die verborgen boodschappen in muziek of tv uitzendingen die niet te horen zijn maar die wel door het onderbewustzijn worden geinterperteerd waardoor we allemaal in hersenloze zombies moeten veranderen en iets doen terwijl we niet weten waarom. Als u het nou nog niet snapt moet u maar even naar de dvdotheek om Josie and the Pussycats te huren, daar wordt het allemaal in jip & janneke taal voor u uitgelegd.
Zelfs ondanks dat subliminal messaging eigenlijk vreselijke jaren tachtig is, wordt het vandaag de dag nog wel steeds gebruikt. Neem nu de State of the Union speech van president Bush. Daar bleken later allerlei verborgen boodschappen in te zitten. Gelukkig hebben de geeks van ebaum de boel ge-descrambeld, waardoor we eindelijk kunnen horen wat Bush echt bedoelde.
|
|
Drive-thru,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 3, 2004 10:51 pm
Het begint er op te lijken dat de Nederlandse drive-thru’s toch wel de langzaamste manier is om een zak met voedsel te krijgen. McDonalds spant de kroon, maar wat kan je anders verwachten met een paar afgestudeerde lomschoolkindjes met als manager een doorgedraaide clown. En dan nog maar niet te spreken van die gasten in Opel calibra’s die zonodig die meteen in de kar moeten gaan zitten vreten terwijl ze innige discussies hebben met hun bijrijder en niet opletten waar ze behoren te parkeren. Nee, volgens mij kan je gewoon beter even naar binnen lopen en genieten van het geluid van spelende kinderen (yeah right!).
Maar de drive-thru heeft ook zijn leuke kanten…ze werken namelijk gewoon met een radiofrequentie die redelijk makkelijk te vinden is. Heb je dus van je pre-internet tijd nog een bakkie op zolder liggen? Neem die maar eens gezellig mee, ja kan daar de manager aardig mee over zijn toeren helpen.
|
|
We doen het eens anders.,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 3, 2004 04:13 pm
Laten we het vandaag eens omdraaien, de enige goede manier om een maandag af te sluiten is door jezelf dusdanig klem te zuipen dat je op het punt beland waarop je een fiks aantal jaren terug gaat in de tijd tot zo ongeveer het eerste levensjaar waarop je enkel maar stom in een hoekje ligt te kwijlen, te kraaien en wat glazig voor je uit kijkt, vandaar dat ondergetekende vandaag ook, buiten met het verkeerde been, goed bekaterd het nest uit is gekomen.
Nu doen 483 keer hetzelfde plaatje van die mutant van een jackson langs je netvlies, dezelfde uitgekauwde links en 60 keer dezelfde filmpjes ook weinig goeds in een dergelijke situatie, vandaar dat ik het vandaag maar eens aan u, de tot nu toe nog nietsvermoedende lezer, overlaat.
Inderdaad, u hebt iets gevonden ja? Flikker het in het reaguursel, u weet een leuke mop? Trap het erin, u heeft iets leuks te vertellen? Schijt het vol, u heeft onlangs een leuk filmpje gezien en wil dat met ons delen? Braak het uit, doet u vooral uw ding dan gaat ondergetekende met het brakke lijf en een paar liter koffie er even rustig onderuitgezakt bij zitten.
Och ja, feauteaux van dat tsjernobyl-creatuur van een jackson worden verwijderd.
|
|
Jah!,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 3, 2004 04:40 am
Na al dat mannelijke geweld met links gevuld met blote tieten en die grote hangwang van mevr. Jacko die al vandaag genoeg in het nieuws is geweest is het de hoogste tijd dat de vrouwen ook maar eens een keertje vertegenwoordigd worden alhier op WCS.
Vandaar niet een link naar een blote kerel met een ongelovelijk grote staafmixer, want dan schrik ik me morgen de tering met m'n bakkie koffie, maar een behoorlijk vrouwvriendelijk stukje muziek, met een stukje tekst waarmee naar hartelust meegezongen kan worden.
Zeau, ben ik in ieder geval even van een woedende bond van huisvrouwen af.
|
|
De natuur geeft,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 3, 2004 12:29 am
De mannelijke bezoekers die hier met enige regelmaat langskomen kennen het gevoel vast wel. Na een avond stevig alles te hebben gezopen wat los en vast zit wordt je aan je kraag en je broekriem je vaste toko uitgekieperd en loop je, na eerst een half uur stomdronken ginnegappend op de grond te hebben gelegen, richting huis. Na zo'n vijf minuten lopen en tien peuken uit je fikken te heben laten flikkeren moet je écht even een struik opzoeken want je krijgt dat 'bioscoopgevoel', het gevoel dat je enorm uit je lat moet janken wat helaas gezien de omstandigheden éven niet mogelijk is, maar als je nog iets langer wacht niet te vermijden is zodat er een geiser van dampend zeik alle kanten op sproeit.
Gelukkig bevind je je op 'the long walk home' en is er niemand die het ziet dus kun je rustig je gang gaan in een portiek van de een of andere flat. Zo zit de mens nu eenmaal in elkaar, we krijgen een sterke drang en we geven daar gehoor aan, en al helemaal als de situatie dat gemakkelijk toelaat. Met dieren is dat echter anders, en al helemaal met dooie dieren, zo hebben onze alles vretende taiwanese vrienden aan de andere kant van de wereld onlangs geleerd, want wanneer wij mensen nodig moeten dan sproeien we hooguit een muurtje of schutting onder en lopen we giechelend weg, maar een dooie walvis waar de natuur z'n werk mee heeft gedaan kan nog wel eens een behoorlijk apart straatbeeld opleveren wanneer ie plotseling ook dat 'bioscoopgevoel' krijgt.
Ach, die taiwanezen vreten toch alles wat los en vast zit, zullen ze hier geen problemen mee hebben.
|
|
Alles wat een man nodig heeft...,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 2, 2004 09:49 pm
Nu ja, bijna alles.
|
|
Uitdelen,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 2, 2004 04:47 pm
Het is een ongeschreven regel dat waneer je jarig bent je uit moet delen, nu was dat vroeger, toen we op de lagere school zaten, nog geweldig natuurlijk, ten eerste hoefde je het zelf niet te betalen en ten tweede waren dat de zeldzame momenten dat je als koter met je bakkes vol snoep gebak of cake in de klas kon zitten zonder dat zo'n lulhannes van een docent daar z'n smoel over opentrok.
Nu later kun je de slijmjurken, de kontkussers en diegenen zonder vrienden er gemakkelijk tussenuit halen, dat zijn namelijk diegenen die wanneer zij jarig zijn op het werk aankomen met gigantische schalen koek, gebak en wat al niet meer omdat zij aan het einde van de dag weer op hun verjaardag terug moeten keren naar een leeg eenzaam huis omdat niemand ze aardig genoeg vind om op hun verjaardag te komen. (een uitzondering wellicht daargelaten, dat zijn de mensen die wél op kunnen schieten met diegenen waarmee ze werken, en plezier hebben in hun werk maar zo iemand heeft ondergetekende nog nooit ontmoet)
Ikzelf verzwijg wanneer het om werk gaat het liefst mijn verjaardag, ten eerste zit ik niet te wachten op debielen die je de hand willen schudden terwijl je ze het liefst door het hele gebouw heen mept, en ten tweede is uitdelen iets wat je doorgaans doet voor vrienden en niet mensen die je het liefst schreeuwend en hevig bloedend dood ziet vallen. Gelukkig is er nu een oplossing voor het uitdeelprobleem, bestel gewoon een bak van deze gezellige ijsjes, ga rustig onderuit zitten en dat schreeuwend doodvallen komt vanzelf wel goed.
Een levenslange voorraad van dat spul zou nog niet eens zo'n gek idee zijn overigens.
|
|
Tussen vrienden,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 2, 2004 12:23 pm
Wanneer het gaat om humor dan is het in nederland wat de kijkbuis betreft nogal ver te zoeken, er zijn zo nu en dan uitzonderingen maar over het algemeen moeten we het doen met een pluche konijn die moppen tapt die je opa twintig jaar geleden al vertelde en toen ook niet leuk waren, een andré van duin die door een raar petje op te zetten en een gekke bek te trekken al meteen zo'n 30 á 40 huisvrouwen in hun broek laat zeiken wat dan alweer genoeg zegt over de humor, of die twee mongolen van 'volgens hem volgens haar' die onder het mom van 'een feest van herkenning' zogenaamde grappige situaties binnen een relatie laten zien maar die je het liefst nadat je ze compleet naar de tyfus hebt gemept met een honkbalknuppel en 25 keer met een ford bronco over ze heen bent gereden in een baan rond de aarde schopt.
Nee, dan doen ze het wat dat betreft in de VS toch een stuk beter met bijvoorbeeld saturday night live of comedy central. Nu heeft die laatste een reclamecampagne met een aantal spotjes waaruit blijkt wat zo'n beetje de doelgroep is die doorgaans op deze zender afstemt, en ik moet zeggen dat ondergetekende alsmede broeder C00l~Whip precies tussen de rest van de kijkers passen.
Overigens zijn bovenstaande links allemaal in het zwaar zuigende realplayer formaat, hoewel de kwaliteit echter goed is en zeker niet minder hilarisch.
|
|
Eerst kijken..,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 2, 2004 11:22 am
Het kan zomaar gebeuren dat je op je fietsje of in de auto lekker aan het genieten bent van een zomerse dag en heerlijk met de goudgele stralen van de koperen ploert in je smoel de paden op de lanen in trekt om al het schone van de natuur te bewonderen.
Plotseling besef je je dat die vijf bakken sterke koffie, die drie zware javaanse jongens en die boterham met een flinke omelet zich een weg hebben gevonden door de donkere tunnel en nu al behoorlijk kopjes aan het geven zijn maar je bevindt je momenteel in the middle of fucking nowhere en een beetje knappe plee kun je wel vergeten.
Dan maar de fiets of de auto aan de kant en op je hurken in de struiken of een weiland in de hoop dat er niet toevallig een boswachter met een dubbelloops of een japanse toerist met 34 camera's aan komt zetten. Zorgvuldig kies je je plekje uit en heb je inmiddels ge-quadruple-checked dat er geen plotselinge voorbijgangers langs komen die je kunnen betrappen op het opentrekken van een flinke zak tuinaarde, en ben je er helemaal klaar voor, de enige die enigzins bij je in de buurt staat is een onschuldige ezel maar die vertelt toch niets door.
Achteraf bedenk je je dat het toch niet zo'n goed idee was om daar je ruggengraat te verlengen omdat je nu nog naar huis moet fietsen of autorijden en zitten nogal zeer doet.
|
|
Fuck it!,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 2, 2004 09:35 am
Mooi hè, dat nieuwe WCS? Ik kan u vertellen dat broeder Owen er vele nachten op heeft zitten zweten om het er precies hetzelfde uit te laten zien. En...het is nog gelukt ook! Hulde! Dus wat hebben we gedaan om het te vieren?
Allereerst heb ik mezelf in mijn zwarte spandex outfitje gehesen wat heel spannend klinkt maar weldegelijk een doel had, ik moest namelijk door al die beveiliging van het hostingbedrijf van WCS heen zien te komen. Met de nachtkijker op mijn kop en allerlei belangrijke dingen als PDA’s, mobile telefoons, thermometers aan mijn riem, heb ik met een baksteen een raam ingegooid en een server inclusief scherm buit gemaakt. Waarom? Nou zoals de trouwe kijker misschien weet is broeder Owen nogal een gevoelige man, waarschijnlijk had hij daardoor dat DNS akkefietje met het hostingbedrijf nog steeds niet verwerkt. Servicegericht als ik ben, heb ik ervoor gezorgd dat hij die weggedrukte woede eens lekker kwijt kon.
Daarna kwamen we op één of ander vaag feest terecht. Na een paar rondjes gezellig de polonaise gedanst te hebben daagde men broeder Owen uit tot een shooters wedstrijd...die hij natuurlijk glorieus ten einde wist te brengen.
Tja, WCS bestaat één jaar.
Fuck it!
Let’s go bowling.
|
|
Maandag...,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 2, 2004 08:17 am
Het is weer zover, na een paar dagen onafgebroken aan een tap te hebben gehangen, onze neuzen vol te hebben geharkt met goedkope potten plaksel, crack te hebben gerookt of op de plee te hebben gehangen met 24 naalden in de arm is het weer tijd om abrupt en veel te vroeg wakker te worden van het geluid van die irritante teringwekker om langzaam tot ons door te laten dringen dat we weer zijn aangekomen bij de meest meest zuigende dag van de week.
In eerste instantie dringt het nog niet allemaal tot ons door en is alles nog zo wazig als de tyfus, maar al gauw dringt tot ons door dat er vandaag weer vanalles gedaan moet worden wat niet leuk is, en voor de meesten ook nog in het bijzijn van zeikerige klaarwakkere idioten die men het liefst met een blok beton aan de poten de zee in mikt.
U raadt het al, het gaat vandaag weer goed hard zuigen want het is maandag. Gelukkig geeft het nog enigzins een klein beetje troost dat we onze vernietingsdrang en moordlust op deze klotedag met elkaar kunnen delen door in het reaguursel dat ene plaatje neer te flikkeren die precies zegt wat woorden niet kunnen uitdrukken en hoe uitermate beroerd u er momenteel bij zit. Doe uw ding in het reageurpaneel, zorg ervoor dat uw prentjes niet breder zijn dan 420 pixels max. en daarna kunt u naar hartelust (als u dat niet al had gedaan) koffie naar binnen mikken en de eerste de beste die aan uw kop zeikt op z'n oog slaan.
|
|
"Uh...mag ik nog een vriend bellen?",
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 1, 2004 09:50 am
|
|
Was-beer,
uitgebraakt
door owenmeany

|
februari 1, 2004 03:47 am
Iedereen kent wel die muffe reclames waarin overijverige huisvrouwen met overdreven veel plezier de was op staan te vouwen waarbij ze aan ieder kledingstuk dat ze in hun handen hebben uitgebreid gaan staan ruiken waarop er plotseling zo'n idiote pratende beer tevoorschijn komt die wel even gaat vertellen dat het door hem komt dat de pasgewassen zooi zo lekker ruikt.
Nu weet ik niet hoe dat bij jullie zit, maar als ik mijn wasgoed haastig in de kast prop en er staat ineens een beer voor m'n neus dan kan hij uit refelx een flinke schop tegen de zijkant van zijn bakkes verwachten waarna ik hem vervolgens met het grootste genoegen zou straffen voor het feit dat mijn handdoeken altijd aanvoelen als schuurpapier en rechtop in een hoek gezet kunnen worden wanneer ze van de waslijn afkomen.
Waarschijnlijk had deze iets slimmere huisvrouw ook zoiets in gedachten, echter trof ze nu nét de verkeerde beer.
|
| | | |