| |
|
|
Versierder,
uitgebraakt
door owenmeany

|
april 15, 2004 11:08 am
Er zijn van die mensen die absoluut niet over de capaciteiten beschikken om in hun favoriete discotheek, kroeg of woonwagen met stereo-installatie en discobal aan het plafond, een geschikte partner van het andere (of wellicht hetzelfde) geslacht voor diezelfde avond op te pikken of te versieren. Met een hoop gestotter en gemurmel zal er met veel pijn en moeite 'kom je hier vaker?' uitgebraakt worden, waarna van de zenuwen het pas gehaalde biertje spontaan uit de fikken lazert over het nieuwe truitje van de ander heen, het feit dat de gulp al de gehele avond wagenwijd openstaat waardoor het onderbroekje met gulpje en plaatje van Mr. T. erop te zien is, de aangesprokene doet uitbarsten in een hysterische lach, of de hele struiken spinazie tussen de tanden, de enorme groene slierten die uit de giechel hangen of die puisten op het voorhoofd die sterk de indruk wekken dat er een klein gewei aan het groeien is, al snel een 'nee, en dat zou jij ook niet moeten doen' als kort antwoord wordt teruggegeven waarna diegene wegloopt naar de vriendinnen of vrienden om de rest van de avond te wijzen en te lachen.
Met het internetweb voor de snufferd is het voor de grootste eersteklas zoutzak appeltje eitje om ervoor te zorgen dat er binnen no time een gruizige dame voor je deur staat, slinger de tmf chatbox aan, struin wat rond in de msn profielen of rommel wat in de cu2 pagina's en binnen de kortste keren heb je een hitsige breezerslet die aan de andere kant van de lijn op d'r bureaustoel zit te glijen met een slip waarmee je met het grootste gemak alle ramen van je appartement mee kunt lappen.
Voor dergelijke personen is anonimiteit hun beste bondgenoot, echter kan ook dat gemakkelijk verneukt worden als ze denken dat ze toch stoer genoeg zijn om nèt iets teveel van zichzelf bloot te geven. Neem nu Ahmet bijvoorbeeld, als hij gewoon anoniem met de nick 'SmoothOperator2325' achter zijn instant message progsel was blijven zitten was er niets aan de hand geweest, maar nee, hij moest zonodig de rico suave uithangen en weer nèt ietsje te ver gaan.
Weltrusten Ahmet, dat word vanavond weer rukken jongen.
|
|
It's about time to.....,
uitgebraakt
door owenmeany

|
|
It's the season to be jolly,
uitgebraakt
door C00l~Whip

|
april 14, 2004 01:48 pm
Ik heb niet zoveel met feestdagen. De vrije dagen zijn natuurlijk van harte welkom, maar of de paashaas nou in het land is, de kerstboom van het balkon gehaald moet worden, of de koningin nou jarig is; het doet me eigenlijk allemaal weinig.
Toch zijn er genoeg, wat zeg ik, te veel mensen op deze aardkloot die al dit soort opgedragen feestdagen op gaan kloppen tot het punt dat je ze het liefst met een botte bijl de hand wil schudden. Ach, u kent ze wel, van die lui die al weken een paasboom in huis hebben, in augustus kerstkaarten zitten te maken, rond oktober de eerste strijkerbommen al op de plank hebben liggen, of in februari op zoek zijn naar een goed plekje langs de gracht om rotte saté met masturbatiesaus te verkopen.
Meeste mensen zouden het op het eerste gezicht niet achter hem zoeken, maar Broeder Owen is een dergelijk persoon. Met z’n allen kerstliederen zingen tijdens kaarsjesnacht, in een kring luisteren naar het nieuwjaarsconcert in Casa WCS, ouwe meuk verkopen voor het goede doel tijdens de gayparade koninginnedag en paaseieren zoeken in de achtertuin van Rein Poortvliet.
Zo ook dit jaar. Een kleine week geleden kreeg ik het verzoek om mee te werken aan de jaarlijkse paaskaart die Broeder Owen aan al zijn vrienden, familie en vage bekenden stuurt. Gelukkig is hij de beroerdste niet, want ondanks mijn slappe excuus (een combinatie van acute luizen en herpes), heb ik tijdens het paasweekend toch een kaart in mijn bus mogen ontvangen...en die wil ik u niet onthouden
|
|
Teevee,
uitgebraakt
door owenmeany

|
april 14, 2004 01:43 pm
Optiefen met de staatskloterij show, opzouten met carlo's prijzen teringzooi of hoe dat ding ook mag heten, niks geen blije mensen met pindakaas kuiltjes in hun wangen die allemaal zo vrolijk lachen alsof het leven allemaal zo mooi is als je eenmaal op de tribune zit bij moppentoppers waar die smeerpijp van een ron brandsteker met z'n eeuwige zweetlip zijn impressie van een doorgerookt wijf van tachtig met een tijgerprintlegging en gouden oorbellen uit een woonwagenkamp doet met z'n hese lach waardoor je spontaan je gehaktbal van de dag ervoor in een rap tempo omhoog voelt schieten.
Opflikkeren met klussen met kijkers, geen samenwonen waarbij die lul van een presentator wel even beslist dat dat ene beeldje wat je al jaren in je bezit hebt niet mee mag naar het nieuwe huis, dood zeg ik! vierendelen, stenigen en head first het raam uit met die beschuitlul. De tergin met de kat in de zak, close ups van bevallingen waar slijmerige blauwe baby's uit een evenzo slijmerig gat worden getrokken, en volgens hem volgens haar, laat die twee lekker gezellig doen op de zeebodem, laat een tot de tanden bewapende terrorist hun huiskamer eens binnendringen om ze compleet aan stront te schieten, ze levend te villen, of de hele takkezooi op te blazen, de tyfuspleurisbuilenpest met reality televisie, mogen gerard joling, rene froger, patty brard en een ieder die het nog in zijn of haar botte harses gaat halen om de kijkers te vervelen met beelden waar ze met de panorama zitten te schijten, een boterham met smeerkaas staan klaar te maken of doelloos in de tuin staan te harken, gillend dood? Dat is pas reality televisie! Rene froger's darmen op de lens van de camera of het met een laag plamuur besmeurde, immer glazig kijkende en na murmelende afgezaagde hoofd van joling dat in een plas bloed op de grond ligt, geen bolero's meer nee, wat ik u brom.
Naar het licht aan het einde van de tunnel met die seksloze homp lillend vlees van een caroline tensen, in een baan om de aarde schieten, door de gehaktmolen, in de wildernis droppen tussen de stammen die wel raad weten met volgevreten proleten zeg ik. Ophoeren met sylvana, willibrord, shownieuws en de modepolitie, de pleuris, de modepolitie, met smart wacht ik op de dag dat ik met gebalde vuisten in een winkelcentrum loop en die twee droogkappen mij wel even komen vertellen dat mijn spijkerbroek 'echt niet kan met die schoenen', de beelden van die wijven wiens koppen met ruggegraat en al uit de rompen worden gesleurd zullen op alle zenders te zien zijn, dat kan ik u wel vertellen.
Een paar komozakken semtex in de endemol studio's en opblazen die hap met alles en iedereen erin, laat het ingewanden, bloed en ledematen regenen, verlos ons van die baggertyfuszooi en zut op de buis want buiten zo nu en dan een film waarin een strontsjacherijnige, tot de tanden bewapende kerel met een kater door een ventilatieschacht kruipt om een groep onverlaten naar de kloten te schieten, staat die lichtbak in de huiskamer enkel laffe beelden en loze woorden te ventileren waar de doorsnee boerenkool met worst vretende gezinnetjes nog aandachtig naar kijken ook.
Maar wat dan wel? Welnu, een zingende dronkelap, een strontsjacherijnige clown of neuqende kleipoppen misschien, of wellicht een racistisch pratend paard of copulerende, pratende flesjes, kortom: 'the Damn show', daar wil ik wel naar kijken!
Mocht u wellicht wèl een fanatiek kijker zijn van één of meer bovenstaande programma's, dan kunt u hier verder over discussiëren door te bellen met: 0900-PLEUR-IN-MEKAAR.
|
|
Kutkip,
uitgebraakt
door owenmeany

|
april 13, 2004 11:43 pm
Of je het internetweb nu gebruikt voor reisinformatie, het opzoeken van pagina's die relevant zijn aan je hobby, om te kijken hoe ver een kerel z'n aarsch opengesperd kan krijgen, het vergaren van informatie betreffende het maken van bommen waarmee je het beste dat ene overheidsgebouw naar keuze compleet naar de tyfus kunt helpen, of om via het één of andere wazige chatprogramma doelloos te zwetsen met een vadsige arie in een hemd met vlekken, een matje, en een half op z'n hol hangende trainingsbroek, je weet dat je de ultieme mogelijkheden van het internetweb hebt benut als je eenmaal op het punt bent aangekomen dat je een achterlijke randmongool in een kippenpak kunt vertellen wat ie moet doen.
Reeds eerder vandaag poastte ondergetekende de link naar eerdergenoemde eppo, wiens hersengolven overduidelijk luisteren naar een ander tromgeroffel dan die van de doorsnee persoon, in het kippenpak waar men enkel een simpel comando in hoeft te tikken zodat het gevleugelde lulholster wonderbaarlijk genoeg exact de actie uitvoerde die men intypte (geloof mij, 'choke the chicken' en 'roll over' leverde wonderbaarlijke resultaten op), in de linkdump, maar om het u een stuk gemakkelijker te maken kunt u door hier te klikken uwzelf een hoop tijd besparen en gewoon zien wat deze in een kippenpak uitgedoste droplul allemaal in petto heeft.
Als dat allemaal niet mogelijk is hè, dan gaat dat internetweb nog groot worden, wat ik u brom!
|
|
Potje Gaymen?,
uitgebraakt
door owenmeany

|
april 13, 2004 09:52 pm
Naar mijn idee bestaan er weinig mooiere dingen dan 's middags op de bank wakker worden met een pizzapunt op je schoot, meerdere afstandbedieningen om je heen, verscheidene glazen verschaald bier op tafel, een gamecontroller in de hand en een daarbijbehorend actiefiguurtje van het één of andere spel op het televisiescherm die reeds enkele uren doelloos om zich heen staat te staren en gedurende een lange periode wellicht herhaaldelijk aan gort is geschoten, over is gereden, aan puin is gestompt of op is gevreten door enorm grote bloeddorstige gedrochten.
Na het herwinnen van het bewustzijn is het enkel nog een kwestie van even rondkijken waar men zich ook alweer bevond, grabbelen en graaien naar het dichtstbijzijnde pakje peuken, een hap nemen van de inmiddels redelijk van kleur veranderde pizzapunt, een flinke slok bier uit een flesje of glas dat er nog stond, en het spel hervatten op het punt waar men was gebleven.
Hele dagen, nee, weken kunnen op die manier doorgebracht worden tot men het punt bereikt waar men geen onderscheid meer kunt maken van dag of nacht, hele hordes familieleden en vrienden met verjaardagscadeau's voor de deur staan en je verbaasd, met inmiddels een crusoëesqe baard de deur opentrekt, je in je badjas naar de buurtsnackbar loopt voor een pak peuken en merkt dat het inmiddels weer sneeuwt terwijl je je toch duidelijk voor de geest kunt halen dat de laatste keer dat je buiten was er kinderen met supersoakers rondrenden, of je wakker schrikt omdat een enorme sloopkogel door je raam naar binnen wordt geslingerd omdat je woning reeds lange tijd genomineerd was voor afbraak.
Handigste is om met één van je maten de gamecube, pleestation2 of xxxbox te geselen zodat er afgewisseld kan worden met het halen van bier, kansloos vreetwerk of peuken, en er zo nu en dan ook eentje op de klok of kalender kan kijken om te zien op welke dag jullie je momenteel bevinden.
Natuurlijk wordt je huiskamer zo langzamerhand een teringzooi, zit je uren nadien halfslapend nog zonder dat je er erg in hebt op knopjes te douwen en krijg je het, naarmate het spel vordert, flink warm en zit je met een enorme zweetnaat plekken op je bank te maken, echter kan je, mits men in gezelschap speelt, ook de volgende dag ontwaken en merken dat je ook gewoon de ramen open had kunnen zetten omdat het zo'n kleffe zweterige boel was...
|
|
UI,
uitgebraakt
door C00l~Whip

|
april 13, 2004 08:47 pm
Dagen lang zat Omar te piekeren. Terwijl hij naar buiten keek zag hij alleen maar zand, zand en nog eens zand en zijn huiskameel Appie. Meer niet. Hoe kon hij nu in deze omgeving in Allahsnaam inspiratie krijgen voor een look voor zijn nieuwe website om zijn software aan te prijzen.
Zijn software bedenken was trouwens geen probleem: gewoon kijken waar die Amerikaanse honden problemen mee hadden en hier software voor schrijven die bij de hersenspinsels van hun oppergod Gates zou passen. Hij begon maar eens met een programma om leningen bij te houden, daarna iets met projectmanagement waar hun hond van een president misschien nog wel iets aan had en natuurlijk iets om een school te managen want toen die kapitalisten begonnen met het toelaten van het zwakkere en gesluierde geslacht in het schoolsysteem, is hun schoolmanagement ver te zoeken.
Stuk voor stuk programma’s waar Omar veel dollars mee kan verdienen om een mooie nieuwe tent, misschien wel een dromedaris en natuurlijk een Geisha voor kan kopen. Lang leve Pay Pal. Kon hij nu maar eens iets slims bedenken om zijn website onverslaanbaar te maken. Terwijl hij staarde naar zijn bureaublad van zijn mooie nieuwe Dell computer, bedacht hij opeens dat meer dan een biljoen mensen ditzelfde bureaublad hadden…dus besloot hij dat maar na te maken.
(wel even uw pop-up blockers uit zetten)
|
|
Pimpelpaars,
uitgebraakt
door owenmeany

|
april 13, 2004 05:03 pm
Diegenen die al een aantal jaren rondlopen op deze bal ellende die voor een aardkloot door moet gaan, kunnen zich vast nog wel herinneren dat men een flinke poos geleden geen televisie aan kon zetten, geen blad open kon slaan, of geen radio kon luisteren zonder dat daar een een klein achterlijk paars mannetje enorme tyfusmuziek stond te maken, en die (en dat was dan weer het grote voordeel van radio, waar dat logischerwijs niet te zien was) gehuld in de meest debiele kleding met franjes waar je nog niet dood in gevonden wilt worden, met een afgrijselijk stemmetje stond te zingen alsof zijn moeder zojuist de bonte was met een klein dozijn wasknijpers aan z'n kloten had opgehangen.
Ik heb het natuurlijk over prince, of nu genoemd: tafkap (the asshat formerly known as pervert) die met zijn afschuwelijke teringmuzak en onooglijke outfits de nekharen van menig radioluisteraar of televiesiekijker destijds rechtop deed staan en de knokkels van menigeen (ondergetekende incluis) die werd blootgesteld aan media waarmee zogenaamde 'commerciele muziek' indertijd de huiskamers in werden geslingerd, wit deed uitslaan van het voortdurend ballen van de knuisten.
Dat een gewapende groep voorstanders van de goede smaak deze eppo nog niet in een baan om de aarde hebben gelanceerd, met een aantal ankers van middelgrote vliegdekschepen naar de zeebodem hebben gestuurd of op jfk achtige wijze een loodsalade hebben toegediend waardoor zijn schedel als een stukgegooide meloen uit elkaar zou spatten en er een ware 'purple rain' aan overblijfselen van datgene wat door moest gaan voor zijn hersens, over zijn minstens net zo hersenloze publiek neer zou dalen, is nog een waar wonder.
Sterker nog, deze bosmongool, die ooit nog de slettebakjes van loïs lane en candy 'kijk mijn getuitte lipjes eens' dulfer de hete salami injectie gaf, schijnt zelfs weer bezig te zijn met een heuse comeback.
Nu is ondergetekende ook al geen voorstander van sport, maar ben ik wel van mening dat als eerdergenoemde paarse kereltje nu niet de wereld een beroerdere plek had gemaakt met zijn tot krankzinnigheid drijvende muziek maar met zijn basketbal capaciteiten, dan stonden de beelden van deze ranzige smeerpijp nu niet bij velen in het geheugen gegrift en had ik u niet pakweg een minuut of drie (al naar gelang uw leessnelheid) hoeven vervelen met bovenstaand gebral.
|
|
Gezond.,
uitgebraakt
door owenmeany

|
april 13, 2004 11:52 am
Iedere dag moet je je nodige vitaminen naar binnen werken door een groene slijmerige konijnenhap in je bakkes te schuiven, schijn je groot en sterk te worden van het vreten van vers fruit, en is vaak en veel uit de muur gesleurd junkfood enorm slecht voor een menselijk lichaam.
Enorme kolder dus, bier en peuken voor ontbijt, vette kansloze grillburgers die vanachter een klein raampje naar ons lonken, shoarma schotels bedolven onder liters knoflooksaus, enorme hoeveelheden blikken knakworsten, flinke gehakballen en vooral niets groens wat smaakt alsof men met een lepel een hap tuinaarde uit de dichtstbijzijnde plantenbak heeft genomen en wat absoluut niet zou misstaan in een doorsnee konijnenhok.
Daarbij trok men in de oertijd ook al complete mammoeten en sabeltandtijgers aan stukken met de blote handen en tanden, zijn vitamines prima verkrijgbaar in potjes, en kan men wanneer men zich ook maar lichtelijk ongezond voelt naar de eerste de beste burger king hollen voor een whopper aangezien daar ook iets groen gekleurds tussen zit wat men er dan voor die ene keer even niet tussenuit haalt zodat er weer wat vitamines naar binnen geharkt kunnen worden.
Maar wat u ook doet, rook, drink u te pletter, vreet een heel paard rauw op, blijf zoveel mogelijk uit de buurt van al wat groen is, zolang u maar zorgt dat u dagelijks een glas melk naar binnen mikt, want doet u dat niet dan is de kans vrij groot dat u uit mekaar flikkert. Dat u het even weet.
|
|
Zuigend?,
uitgebraakt
door owenmeany

|
april 13, 2004 11:17 am
Och ja! Iets met maandag enzo, en met sprookjes over een voorganger van david copperfield (maar dan met baard) die goed kon goochelen en als grootste truuk de illusie kon wekken dat hij weer tot leven zou zijn gewekt nadat hij naar de eeuwige jachtvelden was gejaagd, en ook iets met konijnen en eieren, en massale bezoekjes aan woonboulevards op eerdergenoemde maandag omdat het daar 'zo gezellig is' en de winkels open zijn.
Wellicht heeft u gisteren niet de dag doorgebracht in een kleine politiecel omdat u met een zware nietmachine en een losgerukte flatscreenmonitor een aantal schedels hebt ingeslagen, bent u niet na een lange achtervolging door de gehele politiemacht van uw woonplaats staande gehouden met blooddoorlopen ogen en vier totaal aan stukken gereten bejaarden op uw motorkap, of bent u niet vanaf het dak van een hoog kantoorgebouw naar beneden gepraat omdat u met een kettingzaag en een heggeschaar uwzelf door iedere verdieping van het kantoorpand naar boven hebt gewerkt, daarbij een spoor van vernielingen, hompen bloedend vlees en bibberende kantoormedewerkers die onafgebroken jammerden in de wetenschap dat zij de rest van hun bestaan minus minstens één ledemaat moesten stellen of met een been of arm welke gemakkelijk tijdens een energiecrisis in een open haard gehangen kan worden door het leven moeten, achterlatend.
Wellicht heeft u zelfs wel uitgeslapen, en eieren gezocht in de tuin of vier paracetamol achterover geslagen na ontwaken omdat er maar liefst één extra dag gezopen kon worden. Hoe dan ook, de afgelopen maandag leek welhaast stukken minder te zuigen dan normaal.
Echter verschuift ellende zich alsof het de normaalste zaak van de wereld is, en krijgt u hoogstwaarschijnlijk alle ellende die men normaliter op een maandag kunt verwachten, nu op dinsdag voor den kiezen en staat u nu inmiddels alweer op het punt om collegae met toners, toetsenborden of zware laserprinters te lijf te gaan waarna u deze totaal onherkenbaar verminkt het raam uit lazert en 112 belt met de melding dat er een 'ongelukje' is gebeurd.
Ellende houdt van gezelschap, en of dat nu maandag of dinsdag is, zowieso zuigt de eerste werkdag na een lang of kort weekeinde als een goedkope poolse hoer met een longinhoud zo groot als de heineken music hall.
Vandaar dat we dus weer, op deze vermomde maandag (want dat is het tenslotte) onze ellende met elkaar gaan delen door dat ene plaatje neer te janken in het reageursel welke exact laat zien hoe uiterst beroerd u nu achter uw bureau hangt. Denkt u vooral om de breedte, in verband met de recente omkat boft u, en mag de breedte van uw plaaisels vanaf nu maar liefst 500 pixels max. zijn, maar mocht u toch iets hebben wat breder is en u bent te lam om op zoek te gaan naar bewerkingsprogramma's, maakt u er dan gaarne een link van.
Maar uiteraard mag u eerst even die enorme wok koffie tegen uw huig aankieperen, dat doe ik ook namelijk.
|
|
|

|
Worstcasescenario.org
-2003/2004-

|
|
|