| |
|
|
 Teletubbie,
uitgebraakt
door C00l~Whip
 |
mei 7, 2004 02:39 pm
Hele dagen zitten mensen voor hun TV te vegeteren. Afstandbediening vergroeid met hun rechterhand, linkerhand al enige tijd strak in hun broek geplakt, te kijken naar eigenlijk alles wat beweegt. Of het nu een pak hyena’s is die een zebra slachten, een Duitser die een moord probeert op te lossen met een hond (en jij maar stiekem hopen dat hij in zijn ballen wordt gebeten), of een gozer als Nol die weer een stuk bagger elektronica staat aan te prijzen voor de uitvinding van de eeuw; jij kijkt erna. Als je in coma had gelegen had je misschien nog een belangrijkere rol in de samenleving gespeeld, maar wie kan dat vrotten, zolang de staat je wil sponsoren om met RSI thuis te zitten is het allemaal best.
Ik kan dat niet, althans, ik kan wel tegen de staat van coma aan op de bank vegeteren, maar niet zomaar naar alles kijken. Het moet me allemaal wel een beetje boeien en juist daar is het moeilijk. We hebben verdomme in Nederland meer dan 12 kanalen en nog een zooitje buitenlanders maar is er wat te pruimen op de beeldbuis? Nee dus. Gelukkig ben ik de gelukkige eigenaar die in het bezit is van een video recorder die iedere dag ingesteld staat om Nol op te nemen, ben ik tenminste weer een paar uur zoet met het kweken van haatgevoelens.
Waarom kunnen zo gvd niet gewoon een paar shows van die Amerikaanse TV afrukken en hier op de buis pleuren? Nee, onze vrienden in Hilversum moeten een kapitaal gaan betalen aan mevrouw De Mol zodat ze weer één of andere kutshow kan presenteren. Kwaliteit ho maar. Neem nou Saturday Night Live. Briljant! Maar zie je het op de Nederlandse TV terug? Neen. Het is de reinste propaganda van een communistisch beleid aangevoerd door JP, ik zeg het je, je hoorde het hier als eerste!
Gelukkig kunnen we dankzij het fenomeen van wereldwijd-allerlei-computers-aan-elkaar-knopen ook nog wat kwaliteit binnenhalen. Neem nou deze aflevering van SNL en probeer maar eens niet hardop te lachen. Ieder slokje drinken komt geheid weer via de neusvleugels met grote kracht naar buiten. Voor de liefhebber staan er hier nog twee anderen.
|
|
Catch you on the flipside...,
uitgebraakt
door owenmeany
|
mei 6, 2004 10:43 am
Ondergetekende is druk bezig met verhuizen, steunbetuigingen, nuttige doe-het-zelf-tips, uitnodigingen voor drinkgelag en ander incoherent gebazel kunt u uiteraard in de tussentijd kwijt in het reageursel.
En dat u in de tussentijd de tergin op een goeie manier mag genieten en bijzonder lam mag geraken ook.
|
|
Voorgenomen slachting,
uitgebraakt
door C00l~Whip
|
mei 6, 2004 10:19 am
Seau, ik ben zojuist lid geworden van de lokale schietclub. Ik was het gewoon zat en kan nog maar één ding bedenken hoe ik een eind kan maken aan al dit gezeik. Kijk, buurman willen zijn is prima, die plek is van niemand en ik heb er niets op tegen dat ze daar graag willen gaan wonen. Die muziek en dat gefluit ’s morgens vroeg kon ik ook nog wel verdragen. Maar je kan te ver gaan.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben een groot natuur liefhebber. Vaak genoeg kijk ik een halve avond naar een kudde buffels die in plaats van de brug te nemen persé door een rivier willen waar toevallig een heel woonwagenkamp uitgehongerde alligators ligt te wachten of een leeuw die de hele dag in de zon ligt te meuren terwijl zijn frauen hun vege lijf in de strijd gooien om wat te vreten op tafel te zetten. Zelfs voor een bezoek aan de dierentuin ben ik best te porren, al is het alleen al om van die leuke kleine mensenkinderen bij de wolven of ijsberen over het hek te gooien. Ik kan me nog die keer herinneren dat die berenjongen zeker nog twee en een half uur met het hoofdje hebben gespeeld voordat het schedeltje eindelijk openbrak waardoor het niet meer leuk rolde en de lol er al snel af was. Maar lijnen zijn er om getrokken te worden en niet om zomaar overheen te stappen.
Als het een beetje meezit ben ik over twee weken de legale eigenaar van een prachtig mooi sluipschutterswapen met geluidsdemper en infrarood vizier. Op die manier kan ik tenminste wachten tot de hele familie vredig ligt te slapen voordat ik ze wreed wakker schud met de geluiden van slachting en opensplijtende lichaamsdelen. Wellicht dat ik mijn feauteauxtoestel meebreng, dit soort moment roepen erom om gedeeld te worden.
Wat kan mij tot deze daad leiden? Ik wil uw reactie wel eens zien wanneer u vroeg in de morgen fris gewassen fluitend richting uw fonkelnieuwe cabriolet loopt en op deze manier aantreft.
|
|
Therapie,
uitgebraakt
door C00l~Whip
|
mei 5, 2004 09:48 am
Vertel eens eerlijk, speelde u vroeger met Barbie poppen? Niet liegen, daar schiet u niets mee op. U heeft toch ook wel eens als klein ontwetend kind met de Barbies van uw zusje, buurmeisje of nichtje gespeeld. En vertel eens, beviel dat? Hoe voelde u zich daarbij? Niet slecht toch? Het was best vermakelijk toch? Ja, ziet u wel, al die vooroordelen van jongetjes die met poppen spelen zijn niet allemaal waar. Je kan best mannelijk zijn en het in je jeugd toch fijn hebben gevonden om een Barbiepop aan te kleden, af en toe te laten paardrijden en de huishoudelijke taken te laten uitvoeren. Verder is het natuurlijk overduidelijk dat u uw heaumeaux gevoelens al tijden heftig aan het onderdrukken bent. Dat is niet erg hoor, maar onvermijdelijk. Toch sneu voor uw frau en kinderen. Staan die straks op straat omdat vaderlief de buurman liever ontstopt dan mamma. Wat zegt u? Niet waar? Waar komt dan die traan in uw linkerooghoek vandaan? Nou? Je speelde verdomme met poppen man! Je bent gewoon van de homosueëlen, kom er nou maar voor uit! Het is niet voor niks dat je wijf één keer per week langskomt voor een goede veeg. Ja, ga nog zitten janken ook. Jezus man. Nee! Blijf met je takken van me af. Ik ben niet van jou soort. Ik speelde verdomme niet met Barbie! Ik speelde gewoon met GI Joe, dingen opblazen en shit. Zoals een echte gozer het hoort te doen. Ja, okay, Barbie kwam wel eens langs, ja. Maar die ging dan een half uur later wel de deur uit met een bevruchte eicel, een opgezwollen aars en een blauw oog. Zoals een echte vent dat doet! Nou opzouten, ga het je vrouw en kinderen maar vertellen voor het te laat is.
Ja jij ook toedeloe, recht in je aars vieze gluiperd!
|
|
V is de V van Vulva,
uitgebraakt
door Sven Svlinken
|
mei 4, 2004 11:15 pm
Er bestaat een soortement van sex alfabet. Vroeg dementerend door lijmsnuiven en goedkope drank ben ik het overgrote deel vergeten, maar de V staat me nog helder voor de geest: "V = de V van vulva, tot aan de rand gevuld met lulvla."
Lekker belangerijk hoor ik u denken. Is meteen de eerste keer dat u dacht vandaag, dus in die zin is er meteen iets positiefs bereikt, maar goed, we dwalen af; hoe kom ik ook alweer op dit onderwerp, euh, oh ja (klote Khorzhakov), ik weet het alweer. Fijn funsurfend over het wereldwijde Interpret, op zoek naar een nieuwe handtas voor de Frau (tip van Sven: geef ze zo nu en dan iets nieuws, doen al die kerels van haar vriendinnen niet, ben jij de held en kun je weer naar de kroeg met je vrienden) kwam ik terecht op de prachtige Vulva-tassen website van ene Art Goddess.
Meteen vet ingeslagen, morgen sta ik ermee op de markt, overmorgen rij ik in een Mercedes. Oow ja: zet even je geluid aan: Art Goddess brengt je weer helemaal in de Internet 1995 sferen door een midi-filetje mee te laten lopen.
|
|
Wat zou je doen?,
uitgebraakt
door owenmeany
|
mei 4, 2004 05:19 pm
Het zal je maar gebeuren, na een nachtje klem zuipen aan de bar, linedansen, dominosteentjes leggen met gelijkgestemden in een grote hal, of na een concert van dries roelvink te hebben bijgewoond, kom je thuis en merk je dat je voordeur van het slot is, huisraad her en der verspreid ligt, en er als klap op de vuurpijl nog een geveltoerist in het pand aanwezig is terwijl deze zijn beroep uitoefent waarbij je die op heterdaad betrapt.
Uiteraard zal deze meerdere vormen en stadia van pijn gaan ontdekken, zal deze erachter komen wat je allemaal precies met een kaasschaaf en een pak zout kunt doen, en zal deze de komende paar weken vertoeven in een speciaal ingerichte afreageerkamer voor maandagen en thuiskomst na het werk.
En dan was dat nog maar een inbreker, stel nu dat het een onverlaat is die een familielid, frau of vriendin kwaad doet, dan zullen de daaropvolgende taferelen minstens middeleeuws te noemen zijn, en zou het geteisem wensen dat deze meerdere vormen en stadia van pijn mocht ontdekken.
Enfin, qua dat deze grijze en deprimerende dag al niet somber genoeg is, een vrolijk en 'opbeurend' filmpje over bovenstaand onderwerp.
|
|
Bezigheidstherapie,
uitgebraakt
door owenmeany
|
mei 4, 2004 01:07 pm
De meeste bedrijven organiseren eens in de zoveel tijd een bedrijfsuitje, onder het mom van 'teambuilden' -een ieder die dat woord op een serieuze manier gebruikt mag wat mij betreft luidkeels gillend dood- worden de werknemers de één of andere kartbaan of lasergame ruimte in getrapt alwaar ze zich lekker kunnen uitleven met het idee dat ze voor enkele uurtjes vergeten dat ze elkaars bloed wel kunnen drinken het liefst van elkaar zien dat de ander spontaan in brand vliegt.
Doorgaans gaan dergelijke uitjes gepaard met eindeloze speeches over de zogenaamde bedrijfsfilosofie en worden daar zelfs nog wel eens bepaalde spelletjes aan geplakt die ervoor moeten zorgen dat men als team beter functioneert, waar een zweterige beschuitlul in een geruit pak met stropdas die door een pieperige microfoon de boel inluidt lacherig refereerd naar de engelse taal waarin men zegt; 'there's no 'i' in 'team'.
Vervolgens gaat men gezellig aan de slag, wordt er het een en ander gegeten en gedronken heeft men een leuke avond met de 'fijne vrienden van het werk'.
Persoonlijk heb ik een broertje dood aan dergelijke uitjes en probeer ik zoveel mogelijk daar onderuit te komen, de mensen waar ik mee werk zijn saaie, kruiperige oetlullen, en ik laat nog liever mijn scrotum verwijderen met een roestige nijptang dan dat ik een avond met die schapen door zou brengen. Ik zou mij enkel in een kartbaan begeven wanneer ik vierentwintig keer over al mijn collegae heen en weer zou kunnen rijden, of gaan lasergamen als ik twee opgevoerde tasers in m'n fikken zou hebben waar je iemand de rest van zijn of haar leven mee zou kunnen laten stotteren, scheel kijken en mank laten lopen.
Maar natuurlijk ben ik de beroerdste niet -want jullie denken ook al, 'waar gaat ie in 's hemelsnaam heen met dit verhaal?'- ik zou best een klein beetje willen toegeven en mijn principes daaromtrent opzij willen zetten wanneer er bij mij weer eens een bedrijfsuitje wordt georganiseerd en we zouden in plaats van karten, lasergamen, abseilen of mountainbiken zoiets als dit gaan doen.
Sterker nog, ik ben ervoor om dat tot een vast onderdeel van de lunchpauze te maken.
|
|
Idool,
uitgebraakt
door C00l~Whip
|
mei 4, 2004 09:46 am
Beroemd zijn heeft zijn prijs. Constant achterna gezeten worden door paparazzi en een kluwen stalkers achter je aan gaat op een gegeven moment vervelen wanneer je het gewone leven eigenlijk gewoon weer wilt oppakken. Je bent toch ook maar een mens? Ja, je kop op TV, mensen herkennen je en vrouwen bieden spontaan hun vadsige lichamen op straat aan. Daar heb je toch ook niet om gevraagd?
Het is een vloek die veel publieke figuren ertoe drijft het heil ergens anders te gaan zoeken en als een uitgekotste Catweasel ergens in een grot ver ver van de mensheid vandaan gaan leven. Soms komen ze dan ook heel even de grot uit om sigaretten te kopen, maar voor de rest zie je ze bijna nooit meer.
Natuurlijk zie je ze meestal een beetje doormodderen en proberen ze het persoonlijke en publieke leven een beetje te balanceren. Het duurt dan vaak niet lang voordat er iets in de bovenkamer knapt waardoor diezelfde poezelige publieksheld in een demoon uit de onderste regionen van de hel lijkt te veranderen en de vriendelijke Hindustaanse 7/11 bediende met een productdisplay tot een multipack Jello slaat om er vervolgens per bolide vandoor te gaan en er vijf minuten later achter te komen dat iedere houder van een halfbakken Melkertbaan met blauwe lichten hem tot stoppen proberen te manen. Het verhaal wordt pas echt interessant als dan voormalig wereldkampioen formule 1 Jacques Villenueve achter het stuur blijkt te zitten…
|
|
De eerste keer,
uitgebraakt
door Sven Svlinken
|
mei 3, 2004 09:31 pm
Daar zit je dan: Het door Owen z'n secretaresse C~W opgestuurde Spandex WCS-logpakje aan ("zit lekker joh, ik doe 'm ook aan met linedancing!"), Frau op stil gezet en opstarten maar met die fijne PC. Vanaf vandaag mag ik me terecht een WCS-logger noemen.
Maanden heb ik me afgevraagd hoe de WCS-logroom er nou uit zou zien en eindelijk weet ik het. Roowlant loopt in een nonnenpak rond terwijl hij zaken aan het mummelen is over dance en dat dat toch koel is, Attu ligt geknield voor een gigantische Boedha met daarop een feauteau van Aria Giovanni terwijl C00l~Whip in een latex-logpakje op een skippy-bal rondhopt onder het alsmaar uitschreeuwen van de woorden "Heren! Ik wil de term kringrukken introduceren."
Opeens horen we een hels kabaal. Iedereen kijkt naar de deur, doch tevergeefs: Owen komt met een Dodge Charger de gevel ingereden. Momenten later hangt zijn hoofd bloedend door het raam. Heel even vrezen we het ergste, maar dan komt er opeens beweging in de haarbal die op de motorkap ligt. Hij kruipt terug in de auto en opeens horen we uit zijn Stereo Boombastic geluidsinstallatie muziek komen.
Dit overziende besef ik dat ik eindelijk thuis ben.
|
|
Boring!,
uitgebraakt
door C00l~Whip
|
mei 3, 2004 04:00 pm
Wie verveelt zich nou eens niet dezer dagen? In de moderne zap of ik schiet MTV cultuur is de attention span van de gemiddelde Nederlander in de laatste drie jaar steeds met 50% gedaald. Als dat zo doorgaat ligt over drie jaar de helft van de volwassen mannelijke populatie in zijn nest met een Playstation duim opgelopen door het zappen van die 30 kanalen die een halfbakken kabel exploitant aan je heeft durven te verkopen als premium pakket. Fijn, want wij sterke alpha apen zullen wel weer voor die kosten moeten opdraaien.
Maar wat doe je als je je verveelt? Sommigen zweren bij het eenhandige internet surfen waarbij het eenogigmonster net zolang op de kop wordt geslagen totdat deze na de befaamde kopkaasfase spontaan over zijn nek gaat en daarbij het hele toetsenbord bedekt zodat de trotse eigenaar weer een tripje naar de Media Markt kan maken om een nieuw exemplaar aan te schaffen waarna de verveling al snel weer toeslaat en het cyclus zich opnieuw herhaalt.
Anderen lezen weer gewoon een boek.
Natuur- en Scheikundestudenten zijn hierbij een uitzondering, vooral die Urkel typetjes die net uit huis zijn. Als je ze gewoon in het wild tegenkomt zijn ze al vermakelijk, maar het is helemaal leuk om ze te observeren als ze bij elkaar zitten en biertjes durven te drinken. Voor je het weet gaan ze zich na het derde potje kringrukken vervelen en zullen ze op zoek gaan naar een leuk gewillig meisje die ze dronken kunnen voeren om allerlei spannende experimentjes op haar uit te proberen.
Je kan veel zeggen, maar ze zijn wel creatief!
|
|
Zonder handjes!,
uitgebraakt
door owenmeany
|
mei 3, 2004 01:57 pm
Zou het niet makkelijk zijn wanneer je op je wenken wordt bediend? Dat je, wanneer je de hele dag met een ontblote bilnaat op je knieën hebt gezeten om een stoepie aan te leggen, op de steigers hebt staan fluiten en roepen naar voorbijschuifelende corrie's met leggings en kinderwagens, of de hele dag parkeerbonnetjes hebt uitgedeeld en acht keer op je muil bent geslagen en bent bekogeld met volgezeken flesjes bier, eenmaal thuis lekker op de bank onderuit kunt hangen bij beau en albert terwijl de frau je een vers balletje mayo of een scholletje met gebakken aardappeltjes onder je neus douwt?
Heerlijk nietwaar? Zo'n tien minuten nadat je je lauwe hap naar binnen hebt geschoffeld en albert z'n zaadmuil open heeft getrokken zit je knikkebollend met één hand in de broek en de andere ferm om de afstandbediening geklemd, met een sliertje kwijl aan je mondhoek knorrende en gorgelende geluiden voort te brengen waar een doorsnee varken nog heel wat van kan leren, en open je na een uurtje je ogen weer een beetje en is het de hoogste tijd voor een koud pilsje en een avondsnack.
Natuurlijk is de frau ook niet van gisteren en zal die je na een paar keer mekkeren om een koud biertje, een bakkie nootjes of wat chocola de universele middelvinger van ongenoegen laten zien, en je duidelijk laten weten dat je maar eens een keertje zelf met je lamme hol van de bank af moet om je natje en je droogje bij elkaar te scharrelen.
Dat is natuurlijk iets wat je ten alle tijde wilt voorkomen, als je ècht alles in goeie harmonie wil laten verlopen dan zul je jezelf op je wenken moeten laten bedienen op een manier zodat ook de frau er wat aan heeft, schuif gewoon twee stoelen tegenover elkaar, ga beiden lekker onderuit zitten en maak er een een leuk spelletje van.
|
|
Improviseren,
uitgebraakt
door owenmeany
|
mei 3, 2004 12:32 pm
Sommige mensen wisten als klein kind al precies wat ze wilden worden als ze groot werden en zijn nu, jaren later, inderdaad brandweerman, politieagent, struikrover of vogelverschrikker geworden.
Anderen hadden van kleins af aan al geen enkel idee, en hebben dat nu nog steeds niet, na tig baantjes als pizzakoerier of krantenjongen kwamen ze van school en veranderden ze ongeveer net zo vaak van baan als een incontinente bejaarde z'n depend slip verschoont. Van touwtjes om worsten heen wikkelen aan de lopende band, tot doppen op flessen draaien, wasknijpers in mekaar zetten, met verse koffie of koekjes in de buurtsuper leuren, of op een schoffel leunend sjekkies roken en zo nu en dan in een plantsoen harken, na jaren hebben dergelijke mensen nog steeds hun roeping niet gevonden.
En dus is het wachten op die ene buitenkans of dat gat in de markt wat men per toeval ontdekt, of men moet er voor kiezen om wat met de geurkaars heen en weer te slingeren voor een webcam, feauteaux van een opengesperde aarsch vanuit verschillende hoeken genomen aan te bieden (alhoewel dat al eens eerder is gedaan) of filmpjes waarin men de estafette stok doorgeeft aan een rubberen neuqpop, aan te bieden op een zelf opgezette betaalsite om enigzins een bron van inkomsten te hebben terwijl men zoveel mogelijk binnenshuis blijft.
Een reguliere pr0n0 site opzetten is natuurlijk ook een optie, echter zullen weinig dames gehoor geven aan je verzoek wanneer je ze in de buurtsuper tussen de bloemkolen en de aubergines vriendelijk vraagt met je in zee te gaan, en knaken om enkele lichtekooien in te huren die je met hun natte donut op de gevoelige plaat vastlegt heb je natuurlijk ook niet.
Gelukkig ben je redelijk creatief, en weet je ook daar wel een mouw aan te passen.
|
|
Maandargh...,
uitgebraakt
door owenmeany
|
mei 3, 2004 11:54 am
En ja hoor, het is weer zo laat, na vloekend wakker te zijn geworden uit een droom waarin je de jackpot van 4 miljoen had gewonnen en je een leven lang laveloos op de bank hangen met een pot bier en een pizzapunt op je schoot in het vooruitzicht had, is het weer tijd om jezelf als een gewonde soldaat die tijdens d-day op een mijn is gestapt en het gedeelte onder de gordel kwijt is geraakt, met je nagels in de vloerbedekking vooruit te slepen naar de keuken om de knop van het kofiezetapparaat aan te zetten zodat je een paar liters bocht waarmee je met het grootste gemak verf van de muren kunt halen naar binnen kunt lazeren om enigzins een poging te doen de oogleden een beetje omhoog te krijgen.
Uiteraard maakt het besef dat je je bakken koffie onder de douche achterover moet flikkeren terwijl je je half aankleed, een borstel langs die vergeelde rijen krijtjes in je bakkes jast, de stoppels van je smoel probeert te harken en een darmbeweging op gang zet tot je het verlengsel van je ruggegraat met je tenen door het putje probeert te wringen, omdat je nog zo'n 2.5 minuten hebt om tierend met bloeddoorlopen ogen de deur uit te rennen zodat je op tijd bent om de rest van de dag tegen die afgetrokken kutkoppen van je collegae aan te kunnen kijken, die als achterlijke schapen nietszeggend door het kantoor heen scharrelen terwijl hun smoelen open en dicht gaan omdat er loze taal uitkomt waar je je gehoor compleet voor afsluit en je ze voor je geestesoog al tientallen keren gillend met geisers van bloed hebt zien sterven, het er al helemaal niet beter op.
Inderdaad, het is weer maandag, en of het vandaag weer lekker gaat zuigen. Nu weet ik niet hoe het met jullie zit, maar bij mij is op één of andere manier de dranque van het afgelopen weekeinde nog niet helemaal uit mijn systeem, en speel ik zo nu en dan met de gedachte om een paar pakken koffie met een lepel leeg te vreten.
Uiteraard wil ik van jullie ook weer weten hoe erg jullie naar de kloten zijn, en dus gaan we weer plaatjes in het reageursel jassen die precies laten zien hoe we d'r aan toe zijn. Zoals altijd mag je plaaike niet breder zijn dan 500 pixels, en kun je d'r een link van maken als ie toch breder is.
En dan nu aan de sterke koffie tot ik d'r hartkloppingen van krijg, en heeft iemand toevallig mijn end hout met die roestige spijker erdoorheen gezien?
|
|
|
|
Worstcasescenario.org
-2003/2004-
|
|
|
