| |
|
|
 Blijf clean?,
uitgebraakt
door owenmeany
 |
juni 3, 2004 11:39 pm
Als kind was je altijd een trouwe kijker van the A-team, Mr. T was één van je grootste voorbeelden, en die dronk ook altijd melk en gebruikte geen drugs. Niemand van het A-team gebruikte drugs, en daarom ging er ook nooit iemand dood. De rest van je leven ben je altijd braaf doorgekomen, terwijl iedereen in z'n glimmende sportpak en een fluoriserende band om z'n harses helemaal uit z'n panty ging met een paar batsers of dolfijntjes in z'n mik, dronk jij je glaasje melk, want nog altijd denk je aan Mr. T en zijn A-team, waar niemand drugs gebruikte en niemand doodging.
Jaren later worden je op iedere hoek van de straat hele zakken betonschraapsel aangeboden voor een prikkie, worden er hele vaten vol pillen voor je neus langsgerold waar je voor luttele grijpstuivers een flinke graai uit mag doen, kun je te pas en te onpas liters gootsteenontstopper en ander goedkoop bocht tegen je huig aanlazeren voor een klein handjevol muntjes, maar nog immer kies je ervoor je glaasje melk te nemen, en heb je geen enkel geestverruimend middel nodig.
en zelfs op internet kun je de verleidingen weerstaan, hele medicijnkasten komen je mailbox binnenrollen, en met je creditcard zou je een voorraad kunnen inslaan waarmee je een imperium op zou kunnen bouwen waar een gemiddelde columbiaanse drugsbaron jaloers op zou zijn, maar nog steeds klinken de woorden van Mr. T door je hoofd heen en hoef je al die zooi niet want aan je glaasje melk heb je genoeg.
Tot je plotseling een anti-drugs voorlichtingsfilmpje zag op het wereldwijde internetweb, en voor je het in de gaten had harkte je alles door je giechel naar binnen wat maar in poedervorm verkrijgbaar was, prakte je vanalles en nogwat wat maar scherp was in je arm, je nek, je been en je reet, rolde je alles in je sjekkie van zakjes zwart op wit tot calvé pindakaas, lag je regelmatig bij dag en dauw met je slaapzak op de stoep van de plaatselijke apotheek te wachten tot de voorraad werd bijgevuld, en stond je bij het lokale benzinestation wekelijks met je bek op de slangen om liters diesel naar binnen te klokken.
En dat alles door één kort filmpje wat juist had moeten voorkomen dat je je vergreep aan de verdovende middelen, en nu ben ik geen expert op het gebied van voorlichting, maar kan ik wel best voorstellen dat je tijdens of na het zien van dit filmpje naar de eerste de beste fles gootsteenontstopper grijpt om jezelf totaal de vernieling in te helpen.
|
|
Spelletje dan maar?,
uitgebraakt
door owenmeany
|
juni 3, 2004 12:25 pm
Het weer laat ons de afgelopen paar dagen nogal in de steek, waar we een aantal dagen geleden nog in onze korte broeken totaal laveloos in een goot konden liggen met een fles goedkoop bocht, kunnen we nu de tennisrackets weer onder onze hoeven binden wanneer we de deur uitwillen, en is het enige mogelijke vervoersmiddel als we naar de lokale drankboer willen een slee met een handjevol huskies ervoor. Diegenen die niet houden van buitenshuis vertier vallen sinds de laatste paar dagen in de prijzen, want voor je plezier ga je met dit pokkeweer de deur niet uit.
En in veel huishoudens is het dan spelletjestijd, gezellig een potje monopoly, levensweg of cluedo, wat allemaal in een gezellige sfeer begint en eindigt in een aflevering van 'stop politie' op sbs6 waarin we zien hoe een doorgedraaide huisvader zijn complete gezin met een strijkbout om zeep heeft geholpen en maniakaal lachend in zijn ondergoed midden in de huiskamer in een berg monopolygeld ligt te stuiptrekken en te schuimbekken.
Leuk, spelletjes. Persoonlijk ga ik nog liever luisteren hoe het gras groeit, probeer ik met een natte theedoek het lichtknopje aan en uit te meppen, kruip ik in de wasmachine om een indicatie te krijgen van hoe mijn wasgoed zich voelt en om te kijken of ik dat wormgat naar die andere dimensie waar die 23452345.52345 rechtersokken die ik in mijn hele leven ben kwijtgeraakt kan vinden, of hou ik mij bezig met mijn favoriete spelletje; languit op de vloer in de huiskamer liggen, en proberen zo lang mogelijk naar het plafond te kijken. (en daar bèn ik goed in!)
Echter is er nu een bordspel wat ik nog best zou kunnen spelen, het vereist wellicht wat print, knip en plakwerk, maar dan hebbie ook wat!
|
|
Saai?,
uitgebraakt
door owenmeany
|
juni 2, 2004 12:53 pm
Ken je dat gevoel? dat je ergens naartoe loopt met een bepaald doel, daar vervolgens aankomt en bij jezelf denkt; "wat doe ik hier?", Dat je zojuist je balletje mayo naar binnen hebt zitten schrokken en vervolgens met je lege bord naar de plee loopt waarna je je al gauw afvraagt waarom je in 's hemelsnaam met een leeg bord en je broek op je enkels voor de pot staat, of dat je je glas om wilt spoelen, deze eerst vult met water om daarna de achterdeur uit te lopen en je glas leeg te gooien in de klikobak die in de tuin staat. Ken je dat gevoel? Ik wel namelijk, dat betekent namelijk dat je half loopt te dagdromen (of dat je enorm hebt gezopen de avond ervoor, dat kan ook)
En dat gebeurt ook wel eens op het werk, dat je met een schroevendraaier, een rol plakband en een schaar in je handen je plotseling afvraagt wat je eigenlijk in de meterkast hebt te zoeken waar je al zo'n klein half uurtje glazig voor je uit staat te staren.
Vandaag is ook weer zo'n dag waarop zulke dingen gebeuren, de zon is weer eens ver te zoeken, het is buiten saaiheid troef, en met de huidige regenval is het wellicht niet zo'n slecht idee om de blauwdrukken voor het bouwen van een ark (uiteraard zonder verschillende merken dieren, want die schijten de hele boel onder, maar volgepropt met alle soorten bier) alvast tevoorschijn te toveren.
Enfin, wellicht sta jij over een klein half uurtje ook ergens in een meterkast met een leeg cup-a-soup bekertje, ontwaak je achter een compleet vreemd bureau in een ander gebouw of sta je in een doe het zelf zaak terwijl je een zak kibbeling wilde halen, in dat geval, bedenk je maar dat je vandaag ook heel veel andere dingen die het leven aangenamer maken had kunnen doen.
|
|
Televiesie....,
uitgebraakt
door owenmeany
|
juni 1, 2004 09:24 pm
Je kunt tegenwoordig de televisie niet aanzetten of je ziet weer een groep grijpgrage huisvrouwen die met slierten kwijl uit de mondhoeken hun echtenotes nog in een bassin met ondervoede krokodillen kieperen om maar dat gloednieuwe strijkijzer in de wacht te slepen. De godganse avond word je doodgegooid met achterlijke spelshows, woorden raden, ballen graaien, stokken vangen, rondrennende hamsters, een spiraal met een irritante zoemer en een stokkie met een lus eraan (leek het u ook niet leuker als daar 220 op had gestaan, in plaats van dat die zoemer ging? mij wel namelijk), raddraaien, wie van de drie of rimpels tellen op de afgetrokken kop van patty brard, je kunt geen tv aanzetten of je kijkt wel tegen de een of andere droogkap aan die met d'r boerenkoolklauwen nèt boven de knop van de zoemer hangt om te kunnen raden dat het plaatje van de man met de zweterige bovenlip wat door een photoshopfilter heen is gehaald, ron brandsteder is waardoor ze weer een stap verder in de richting van de wasdroger is.
Nee, dan het spel zonder grenzen, kent u dat nog? doorgaans gepresenteerd door dick passchier die nooit zonder enorme koptelefoon op z'n bakkes was te zien, waar doodnormale wereldburgers gehuld in enorme schuimrubberen pakken van de hoogste hellingen ingesmeerd met groene zeep op hun muilen lazerden terwijl ze werden bekogeld met grote schuimrubberen kippen, nee, dàt was pas een spel! Laat mij maar een een schuimrubberen pak met één of andere stok iemand z'n knieschijven aan gort hengsten nadat deze gigantisch op z'n bek is geflikkerd door een lading groene zeep en met een jezusgang, kreperend van de pijn, en luidkeels jammerend aan komt glijen, dàt zijn spellen die we willen zien op televisie!
En dan zijn de japanners nog beter dan wij in het verzinnen van dergelijke spelletjes, met schuimrubber zijn ze niet bekend, ze beuken immers elkaar schaterend van het lachen voor de ogen van miljoenen kijkers aan gort, laten liters gloeiendhete thee achterin hun keel gieten, laten zich meters door de lucht lanceren om met een doffe smak op hun nek op de straat neer te komen, of laten zich in een bak vol valse haaien, die al weken niet hebben gevreten, mieteren.
Om dan maar over de datingshows te zwijgen, ook daar zijn die jappen bekend mee, echter heeft het daar niet zo'n hoog kwijl en slijmgehalte als dat het doorgaans hier heeft. Of althans, eigenlijk wel, maar op een andere manier.
|
|
Aan de slag...,
uitgebraakt
door owenmeany
|
juni 1, 2004 10:27 am
Diegenen onder jullie die regelmatig gebruik maken van het openbaar vervoer zijn vast wel bekend met het feit dat zodra je ook maar ergens plaats neemt (indien dat al mogelijk is) het nooit lang duurt voordat er, een aan alle kanten lekkende, halfdooie bejaarde half op je schoot komt zitten die de oren van je harses zeikt over vroeger en kleinkinderen, en die bij iedere kans die ze daartoe krijgt probeert muffe, en oervervelende feauteau's onder je neus te douwen, er gillende en joelende koters die hun vodden uren geleden al hadden volgescheten om je heen beginnen te rennen, er een ouwe, door medicijnen in leven gehouden wordende, kerel met een mechanisch karretje dat véél te breed is voor het gangpad, maar die toch van mening is dat ie erdoorheen past waardoor ie vrijwel onmiddelijk je knieën aan gort ramt met die elektronische kutkar, door de trein heen dendert terwijl je later pas merkt dat het karretje onbeheerd in een halletje staat en de man gewoon lopend zich verder de trein in heeft begeven, of er een incoherent bazelende, uitgemergelde stinkjunk die zich vier maanden niet heeft gewassen, met een shirtje zonder mouwen waardoor de ruftende stinklucht vergelijkbaar met een rottende bos uien en vijf weken oude bloemkool zich een weg door je neusholtes heen baant.
Uiteraard kun je dan, goed voorbereid, tot de tanden bewapend de trein instappen, en zodra ook maar iets voordoet wat enigzins op één van bovenstaande situaties lijkt, ongecontroleerd om je heen gaan meppen, met scherpe voorwerpen om je heen gaan slingeren, met een zippo en een bus deodorant alles op je pad in lichterlaaie zetten, of alles toepassen wat je tijdens het urenlang kijken van je verzameling kungfufilms hebt geleerd, echter is helaas de laatste tijd peter r. de vries (wanneer neemt iemand hèm eens te grazen??) tot nationale held gebombardeerd, waardoor iedereen en z'n moeder het idee krijgt dat ze best het recht in eigen hand kunnen nemen, met als resultaat dat wanneer je ook maar één woord tegen iemand zegt, je publiekelijk word gelyncht door een boze groep oplettende bejaarden, huisvrouwen en werkoze vrachtwagenchauufeurs, dus wat ook kan is gewoon je koptelefoon opzetten op een flink volume zodat je je compleet afsluit van wat er om je heen gebeurt.
Natuurlijk is die laatste optie wèl effectief, echter is het een stuk leuker wanneer je de waardeloze hompen lillend vlees die in het openbaar vervoer om je heen krioelen eens flink terugpakt, dus wat na het opzetten van een koptelefoon een nog veel beter idee is, is gewoon zorgen dat iedereen, iedere dag, kan kan meegenieten van het deuntje wat het beste bij je past.
|
|
Dat u het even weet.,
uitgebraakt
door owenmeany
|
|
Ma...uh....dinsdag..,
uitgebraakt
door owenmeany
|
juni 1, 2004 09:35 am
De tyfus, de tering en 't oost timorese hielschurftlupus! Wist u dat het gisteren maandag was? En wist u ook dat dat gisteren eens helemaal niet zoog? Juist ja, want tenzij u het uiterst plezierig vind om te werken, en u helemaal niets hebt met vrije dagen (in welk geval ik u met een gerust hart een aarsch kan noemen) had ook u gisteren de gehele dag vrij om op de bank met uw navel of de plukjes urft uit uw broekzakken te spelen en de halve dag al dan niet slapend met een pizzapunt op uw schoot door te brengen.
Helaas is er geen ontkomen aan de maandag-toorn, en kan -en zal- deze zelfs op een dinsdag de kop op komen steken wanneer u wèl weer bij dag en douw uw nest uit moet komen om weer een hele week de gebalde vuist van de noeste arbeid in uw kontgat te mogen ontvangen, en met het openbaar, of eigen, vervoer te mogen genieten van de stompzinnigheid van de vol goede moed, en wèl klaarwakkere, medemensch.
Schroom dus vooral niet om, ook op deze zuigende maandag, slinks vermomd als dinsdag, de eerste die u lastig valt met "mooi weertje hè?" of "goeiesmorgens deze morgen" vrijwel onmiddelijk recht in het gelaat te stompen onder een luidkeels; "HET IS HELEMAAL GEEN MOOI WEER!" of uw collegae bij binnenkomst meteen de huid vol te schelden alvorens u gloeiend hete koffie in hun kruizen mikt, uw baas ervan op de hoogte te stellen dat u weet waar hij woont en u in de lunchpauze gaat kijken hoe het met de brandveiligheid van zijn woning gesteld is, u die dobermann die u het gehele weekeinde niets te vreten hebt gegeven en met een scherpe stok door de tralies van een hok hebt zitten porren, in het pand loslaat, of met een dikke parka waarvan de gehele voering gevuld is met staven dynamiet het pand inwandelt om daar nooit meer uit te komen.
En u raadt het al, voordat u ook maar één van bovenstaande acties onderneemt wil ik natuurlijk eerst weten hoe slecht het met u gesteld is op deze zuigende ochtend, en kunt u weer dat ene plaatje welke dat het beste laat zien in het reageurpaneel neerdonderen. Denk erom dat deze niet breder mag zijn dan 500 pixels en dat u er een link van maakt wanneer dit wel het geval mocht zijn.
Mocht u in de tussentijd uw collegae knettergek willen maken zodat deze nog voor het einde van de dag kwijlend en murmelend in een hoek zitten, dan kunt u gerust op op deze link klikken, uw volume compleet opendraaien, en op uw gemak een balletje mayo gaan halen.
En koffie uiteraard. Sterke, gesmolten asfalt-achtige koffie.
|
|
|
|
Worstcasescenario.org
-2003/2004-
|
|
|
