| |
|
|
 Wat u niet te zien kreeg...,
uitgebraakt
door owenmeany
 |
juni 17, 2004 11:56 am
Voordat je uiteindelijk in een bioscoop beland alwaar je al dan niet met een half oog naar de één of andere rolprent loert terwijl je met het andere in het decolleté van geile anita van twee woonwagens verderop probeert te koekeloeren en je met je linkerhand de dop van je geurkaars door een gat in de bodem van die emmer popcorn probeert te moffelen alvorens je haar vraagt eens diep in die bak te graaien voor het laatste restje popcorn, zijn er al heel wat dingen gebeurd met de film die op het witte doek aan je voorbijtrekt.
Een team deskundigen met hele goeie ogen hebben al meerdere keren naar de film zitten kijken op zoek naar kleine foutjes of dingen die de continuïteit van een prent in de weg staan, zo zou het nogal raar zijn wanneer iemand een peuk opsteekt en in een volgend shot met een wortel in z'n kanis zit, kijkt het publiek nogal vreemd op wanneer de stoere gladiator met een goudkleurige rolex om zijn pols de tegenstander in de arena in schijfjes hakt, is die half leeggevreten bak kentucky fried chicken onderaan het kruis van jezus ook maar een stom gezicht, en komt een luid hoestend lijk met een overduidelijke stijve ook niet echt geloofwaardig over.
En dan zijn er nog de nipple-slips, de upskirt shots, de incidentele ontblote bungelaers, en wellicht hier en daar een voortijdig klaarkomende acteur tijdens een romantische droogneuq scene, een deskundig publiek wijst de filmmakers op allerlei dergelijke kleine foutjes zodat de nietsvermoedende bioscoopganger niet plotsklaps getrakteerd word op een snikkel die in een fractie van een seconde door het beeld heen schiet, een harige reet die heel eventjes pontificaal in beeld is, of een stel copulerende bavianen die héél toevallig in de verte op de achtergrond hun ding deden.
Zo ook de -u inmiddels allemaal wel bekende- originele Starwars trilogie, uiteraard hoef ik weinigen uit te leggen dat tijdens een bepaald gedeelte in het verhaal Han Solo (vertolkt door Harrison Ford ja) werd ingevroren in een carbonietblok, en ook daar ontdekten de deskundige ogen van de voorbeschouwers iets wat niet helemaal in de film paste, Meneer Ford had namelijk hoogstwaarschijnlijk nèt iets te lang naar de metalen bikini van prinses Leia gekeken, wat de film niet ten goede kwam....
|
|
Partijtje??,
uitgebraakt
door owenmeany
|
juni 17, 2004 10:15 am
als klein kind kon je je nog verheugen op kinderfeestjes, het was altijd een verassing wat er gedaan ging worden, maar voor de zekerheid moest je wel je zwemspullen meenemen, die je dan uiteraard vergat waardoor je eenmaal in het zwembad (verassing!) een achtergelaten fuik aanmoest die veel te groot was, constant van je hol afzakte, en waar de champignons in het kruis stonden met als gevolg dat je drie weken lang aan je kruis liep te krabben. Werd er niet gezwommen, dan stond de pickup al klaar voor een paar potjes stoelendans, en als het mooi weer was dan liep je al gauw in de tuin te aardappelpoepen, zaklopen, zure snoepies uit een bak water (later op de dag gemengd met kwijl, snot en slijm) te vissen met je bakkes.
Als het ècht een uitgebreid partijtje was dan viel je helemaal in de prijzen want dan was er wel een uitgerangeerde goochelaar aanwezig die wat truukies deed met kaarten, touwtjes en doekjes, en die als klap op de vuurpijl alle dranque en centjes van de ouders weggoochelde, of d'r stond één of andere zure clown die het als buschauffeur nooit heeft gemaakt en dus maar ballonbeesten in elkaar draait voor kinderen met chocola besmeurde toeten die na de derde ballon zwaan al snel playmobil auto's naar z'n smoel pleuren of hem op close range met nerf pijlen in de familiejuwelen beschieten, zodat bozo vlak daarna, op veertig jarige leeftijd in een klein donker appartementje zich met diezelfde ballonbeesten opknoopt aan een balk aan het plafond.
De leukste attracties waren nog wanneer een aantal dronken ooms het met elkaar aan de stok kregen tijdens een spelletje monopoly, en deden wie elkaar het hardst op de muil kon beuken, zodat later die dag de pliesie met de tètuu-tètuu-auto de bont en blauw geslagen familieleden af kon voeren voor een nachtje schavot. Dat was pas echt vermaak!
Later kwamen er geen clowns, goochelaars of zwembaden meer aan te pas, en werd er enkel en alleen nog maar enorm veel gezopen, ook niets mis mee, want uiteindelijk kwam daar vaak ook de pliesie weer met de tètuu-tètuu-auto opdagen om het feestvierende gezelschap op te halen omdat alle brievenbussen in de wijde omgeving waren volgescheten, er verderop in de straat een bejaarde oma van tachtig in een boomtop hing, alle huisdieren in de straat in camouflagekleuren waren geschilderd, en er een volgekotste kliko-bak midden op de straat stond, maar dat was toch anders, uiteindelijk werd je dan wèl naar huis gebracht, maar dat boterhamzakje met een dropveter, een paar sleuteldroppen, een rol stophoest en een plastic speelgoedslang kreeg je van oom agent niet mee.
Een beetje entertainment op een verjaardag kan, ook als je wat ouder bent, helemaal geen kwaad, ik zou namelijk best deze twee knakkers op een partijtje willen zien.
Ja, en daarná kotsen we een klikobak vol, hangen we een bejaarde in een boom en schijten we alle brievenbussen vol.
[update!]
Broeder C00l~Whip, het ènfant terrible van WCS, was ondergetekende nèt iets voor met het poasten van bovenstaande link (of hij had nèt iets meer koffie op) dus mocht u klikken en denken dat u deze link al kende, niet huilen, dat klopt namelijk. En omdat ik nu eenmaal een rare jongen ben, krijgt u d'r van mij deze link graties bij, die gaat over u namelijk.
[/Update]
|
|
Gewoon close,
uitgebraakt
door C00l~Whip
|
juni 17, 2004 09:51 am
Het is geen geheim dat wij hier in Casa WCS close met elkaar zijn. Dan hebben we het niet over close close, wat ik bedoel is dat de dag dat ik lepeltje-lepeltje wakker wordt en naast me een naakte uit zijn bek meurende broeder Owen met zijn arm om me heen en zijn tokus rustend op mijn bovenbeen vind is dezelfde dag dat ik met scheermesjes rond mijn armen en een doorgeladen pistool geductaped aan mijn hoofd van de vierde verdieping van een willekeurig gebouw spring. Laat staan dat ik naast Attu wakker wordt, dan springt waarschijnlijk mijn hele familie tot en met de derde bloedlijn met me mee.
Nee, gewoon close: lachen om dezelfde grappen en grollen, voorliefde voor bowlen, leuk vinden om grappen te maken over het misfortuin van anderen en natuurlijk allemaal self-made legendes in de eigen hersenpan. Dat schept een band. Ik weet dan ook zeker dat du moment één van ons rituele onafhankelijksmoord pleegt door in het huwelijksbootje te stappen de anderen een slamming show op de bruiloft kunnen weggeven door een naadloos ingestudeerde sketch op te voeren. Natuurlijk is waarschijnlijk de bruidegom de enige die het begrijpt maar dat is niet onze zorg.
Toch zijn er grenzen aan de capaciteiten. Zo weet ik dat we nog lang moeten oefenen voordat we überhaupt dit niveau van publieke genoegdoening ook maar enigzins in het zicht kunnen krijgen. Om dat de bereiken zouden er zelfs enkele WCSers de alcoholische versnaperingen voor onbepaalde tijd links moeten laten staan…en voordat dat gebeurt zie ik nog eerder deze aardkloot een grouphug met de rest van het sterrenstelsel doen.
|
|
Stages??...where we're going we don't need stages!,
uitgebraakt
door owenmeany
|
juni 16, 2004 11:25 am
Dag na dag zit je achter internet te struinen op zoek naar triviale feitjes, en menig keer ben je op de bank te vinden met een stuk encyclopedie op schoot om zoveel mogelijk waardevolle informatie in je op te nemen zodat je op feestjes en partijtjes immer de koning van de triviantspellen kunt blijven of tijdens gesprekken tussen familieleden of kennissen altijd mee kunt praten en de meest obscure feiten op kunt hoesten zodat de rest van het gezelschap je altijd blijft zien als diegene die zoveel uit zijn hoofd weet.
Totdat iemand eens tegen je zegt dat je daar eens iets mee moet gaan doen, met je smoel op televisie, meedoen aan een quiz en harde centen verdienen, want tegenwoordig hoef je op de buis enkel nog maar op te hoesten wie het broertje is van kwik en kwek en je hebt zowaar al een paar miljoen te pakken zodat je de rest van je leven nooit meer hoeft te werken en enkel nog maar op de bank in je onderbroek hamburgers kunt vreten.
Zo gezegd zo gedaan natuurlijk, voor je het weet is het zover, trek je je mooiste zondagse pak aan, zet je je meest flitsende bril op je giechel, trim je je neusharen nog eens een keer, en ga je een keer extra op de hometrainer want ze zeggen dat de camera d'r een aantal pondjes bij gooit.
Nog even de laatste feitjes in je geheugen doornemen en het is showtime, laat de vragen maar komen, en de knaken maar rollen, alleen jammer voor je dat er in geen enkele encyclopedie te vinden was hoe dat podium nu precies in elkaar zat.
Laten we eerlijk wezen, het blijft een leuk stukje televisie wanneer iemand op z'n muil gaat en z'n nek breekt.
|
|
Hup kapitalisme!,
uitgebraakt
door C00l~Whip
|
juni 15, 2004 10:26 am
Zojuist hoorde ik op de radio dat de ESA heeft uitgerekend dat vanuit een satelliet te zien is dat Nederland tijdens het EK 0,2% meer oranje gloed uitstraalt dan op een normale werkdag. Hoe kan dit? Door al die fantastische mensen die al een week of drie de pui van hun doorzon woning zo oranje mogelijk hebben gemaakt en ondernemers die het leuk vinden om oranje boterhammenworst en oranje spinazie aan de man te brengen. Je kan de semi-intellectueel uithangen en net doen alsof je nog nooit van voetbal heb gehoord maar waarom? Dit is kapitalisme in optima forma, je moet toch genieten van al die pracht en praal, overal advertenties en mensjes die als mieren rondrennen om zich gek te consumeren en zo mijn aandelenpakketje spekken. Ga en consumeer!
Maar het kan natuurlijk ook naar de andere kant doorslaan. Neem nou gisteren. Hoe heet die gast. Ach je weet wel, die gozer die een klantenkaart heeft bij de Betty Ford Kliniek. Met dat sikkie. Inkel! Ja, Jeroen van Inkel had gisteren een actie in zijn programma: als je het Veronica logo op je aars liet tatoeëren mocht je de volgende dag naar Nederland – Duitsland. Natuurlijk hadden ze twee bouwvakkers gevonden die voor een voetbal wedstrijd zichzelf wel wilden laten verminken maar dat is wel weer een beetje doorgeslagen. Zoals een goed DJ in Nederland een slap aftreksel is van Howard Stern is dit idee natuurlijk ook gewoon gejat: het kopie van wat in de USA al tijden wordt uitgebuit: Ass-vertising.
Waar eindigt het ? Als overal wordt geadverteerd moet je als bedrijf toch met iets nieuws komen. Opvallen, daar gaat het om! Het blijkt dat bandenfabrikant Michelin met een nieuwe vorm van adverteren aan het experimenteren is in Rusland. Conceptvertising noemen ze het: ze betalen ouders om hun kinderen speciaal geformuleerd krachtvoer voor te schotelen waardoor ze als real-life Michelin mannetjes opgroeien.
In de wandelgangen hoorde ik net dat Philips al bezig schijnt te zijn met een formule waarbij je een gloeilamp in je hersenpan krijgt geschroefd die van stroom wordt voorzien door een sidderaal die anaal wordt ingebracht… Er zijn vast wel wat publiciteitsgeile loggers die zich voor dat experiment willen aanmelden...
|
|
Yikes!!!,
uitgebraakt
door owenmeany
|
|
Liefde is.....,
uitgebraakt
door owenmeany
|
juni 15, 2004 09:34 am
Liefde is, een half dozijn otters die in je maag enthousiast op en neer springen en aan de binnenkant van je darmwand knagen, uit verstrooidheid bij de slager vragen om een leren broek, een zak spijkers en een croissantje, elkaar de goot uit sleuren wanneer men daar is beland na het uitproberen van alle verschillende soorten dranque in de kroeg, je geurkaars oppoetsen en er een mooi strikje omheen gooien, hand in hand door de brievenbus van je zeikerige buren schijten, als de één die bejaarde buiten de supermarkt aan de praat houdt terwijl de ander zorgvuldig diens karretje leeghaalt, samen een kratje bier dragen, met z'n tweeën vanuit het zolderraam op de koppen van nietsvermoedende voorbijgangers rochelen, allebei tegelijk brandende papieren zakken met stront naar hangjongeren in bushokjes pleuren, iemand op z'n muil slaan terwijl de partner diegene vasthoudt, elkaars werk opbellen en snotterend mededelen dat de partner met ebola in het hospitaal ligt zodat er een aantal weken lang met wat kratten bier in de tuin geluierd kan worden, elkaar na een nacht in de kroeg opnieuw leren hoe de eigen naam te spellen en uit te spreken, een lekker balletje mayo voor elkaar klaarmaken, elkaar met rust laten op maandagochtend, of je hoogzwangere frau die niet zwanger is maar de boodschappen onder haar trui heeft gemoffeld met spoed uit de buurtsuper begeleiden omdat ze moet bevallen.
Hoe dan ook, liefde is alles met elkaar delen, en echte liefde gaat niet alleen door de maag, maar ook nog eens door het keelgat.
Overigens zou ik eerst die boterham met pindakaas of speculaas naar binnen werken voordat u deze link aanklikt, en uiteraard is het verstandig om uw baas te vertellen dat er verderop in het gebouw nog wat armelui rondlopen waar hij van kan stelen zodat deze in ieder geval niet in de buurt is wanneer voorgaande link op uw beeldscherm verschijnt. En mocht u een zwakke maag of een teer zieltje hebben, dan kunt u deze beter helemaal niet aanklikken en gewoon verder gaan met het vingeren van den eigen aarsch.
|
|
Hmpf....,
uitgebraakt
door owenmeany
|
juni 14, 2004 09:51 am
De reden dat u dit volgende stuk tekst zit te lezen betekent dat u het afgelopen weekeinde weer hebt overleefd. Hoogstwaarschijnlijk bent u zo'n 2.3 minuten na het lezen van deze tekst alweer vergeten wat u zojuist hebt gelezen, dat u zojuist überhaupt iets hebt gelezen, en -als u helemaal het afgelopen weekeinde flink de held heeft uitgehangen- waar u zich op 't moment bevind, wat uw naam is, wie al die druk converserende mensen om u heen zijn, waarom zij een taal spreken die u in de verste verte ergens wèl kunt verstaan, maar waar u momenteel geen hol van begrijpt, en wat u eigenlijk op dit tijdstip in dat vreemde gebouw ook alweer kwam doen.
Weest u echter niet bang, naar alle waarschijnlijkheid zit u op uw werk, en zal het u na de tiende bak koffie, een half uur met een tijdschrift naar keuze of een gameboy (mits u die hebt) op het toilet, drie kwartier in het kantoor van die collega die al op vakantie is, onder diens bureau verder te hebben liggen knikkebollen, of de vijftiende keer dat u op de link naar goatse hebt geklikt die u onder een andere naam werd toegestuurd, wel weer te binnen schieten zodat u pas ècht kunt gaan beginnen met vloeken, godveren en met de dood bedreigen van uw collegae.
Een vast ritueel op maandagmorgen, een overgroot deel van de populatie scharrelt wat langs, en door elkaar heen zonder daar erg in te hebben, een ander gedeelte zit inmiddels maniakaal giechelend met een sliertje kwijl langs de mondhoeken in een hoekje met de navel te spelen, een wat kleiner deel hijst zich inmiddels in een met explosieven gevuld vissersvest en wat overblijft investeert inmiddels alweer rijkelijk in het krijgen van een hartaanval op jonge leeftijd zodat de verdiende centjes die ze nooit zullen zien met de frau meegaan naar een warm en tropisch eiland alwaar zij de rest van haar leven moddervet kan worden terwijl ze cocktails drinkt.
En natuurlijk is er ook nog een deel die rechtop achter een bureau met de ogen open in slaap vallen om daar tegen het einde van de middag te ontwaken zodat ze weer huiswaarts kunnen keren voor een balletje mayo, voordat u de werkvloer echter van de binnenkant van uw ogen gaat bekijken willen we uiteraard weer weten hoe belabberd u erbij zit vandaag, en dat betekent dat we weer plaatjes gaan neerjanken in het reageursel. Flikker uw plaatje, welke het beste laat zien hoe beroerd u zich voelt op deze maandag, in het reactieding, denk erom dat deze weer niet breder mag zijn dan 500 pixels, en dat u d'r een link van maakt wanneer deze wèl groter is en u zich niet meer kunt herinneren hoe feauteaubewerkingsprogrammatuur werkt.
En ja, daarna mag u naar hartelust weer verder wegzakken achter uw bureau.
|
|
|
|
Worstcasescenario.org
-2003/2004-
|
|
|
