| |
|
|
 Maandag....,
uitgebraakt
door owenmeany
 |
augustus 30, 2004 11:26 am
De beste nachtrust krijgt men doorgaans op de vrijdag en zaterdagnacht, na het achterover klokken van vele liters dranque is het namelijk enkel nog maar een kwestie van zomaar ergens in elkaar storten en men slaapt als een klein kind dat een hele dag z'n poten uit z'n lijf heeft gerend in het linnaeushof, een bak friet met frikandellen naar binnen heeft gewerkt, en na sesamstraat met een halve afgekloven frikandel in z'n oor ergens op de vloer in de huiskamer in elkaar zakt om te gaan slapen.
De meest beroerde nachtrust krijgt men doorgaans op de zondagnacht, na een laffe dag met een kater en een kartonnen hoofd op de bank te hebben gehangen kijkend naar documentaires waarvan men na vijf minuten nadat deze zijn afgelopen al niet meer weet waar het over ging, is het, wanneer men met het brakke lijf weer het nest induikt, maar moeilijk om de slaap te vatten, en ligt men een gehele nacht te draaien, woelen, zuchten en steunen, terwijl men peulen zweet en er nog steeds iemand met een klauwhamer het wilhelmus staat te dreunen in de bovenkamer.
Toevallig dus, dat na de meest beroerde nachtrust van de hele week ook meteen de meest beroerde dag van de hele week volgt, na een gekweld hazenslaapje van hooguit een uur schalt het geluid van die kolerewekker weer door de gehoorgang, en begeeft men zich rillend en vloekend naar de douche -onderweg stoot men doorgaans minstens twee keer een teen- alwaar het water niet warm te krijgen is.
Na met veel pijn en moeite te hebben gedouched, zit men aan de keukentafel een half uur te kouwen op een stuk bruin brood met pindakaas wat na een half ur nog steeds niet weg te krijgen is, met inmiddels het vooruitzicht dat men zich binnen enkele minuten tussen de klaarwakkere forensen mag begeven naar een plek waar men de gehele dag naar gezeur, gezeur en nog eens gezeur mag luisteren, tot de klok uiteindelijk aan het einde van de dag genade aangeeft en men weer vloekend en tierend huiswaarts mag keren om in slaap te vallen op de bank met een pizzapunt op schoot.
En niet dat zo'n dag er dan beter op kan worden, maar het is toch fijn wanneer we onze ellende met anderen kunnen delen, en omdat ondergetekende vorige week als gevolg van een intensief lowlands weekeinde incoherent op de bank lag te brabbelen, en het de gehele dag vrijwel stil was alhier, gaan we vandaag dus gewoon weer lekker plaatjes poasten.
Jank die prenten dus in het reaguursel neer, denk om de boundariesch die niet breder dan 500 pixels mogen zijn, voor koekjes gaat u gewoon lekker naar de appie, en mocht het de rest van de dag dan écht niet gaan, steek dan gewoon het gebouw in de hens.
|
|
Your kungfu is weak!,
uitgebraakt
door owenmeany
|
augustus 30, 2004 12:07 am
Sommige mensen waren vroeger op school helemaal de shizzle, bij het fietsenhok waren zij diegene die, voordat ze op die stoere aprillia met snelle uitlaat naar huis reden, die kneus uit de klas z'n fietsbanden leegdraaiden, z'n groene legerpukkel vol boeken op het dak slingerden of achter hem aan renden wanneer hij wegfietste om zijn snelbinders over zijn bagagedrager naar beneden te trekken zodat deze vastliepen bij het achterwiel en de loser met fiets en al op het schoolplein over de kop sloeg.
Anderen waren juist die loser van de klas, die iedere dag zijn verse boterhammen moest inleveren om een stomp op de neus te ontlopen, die minstens drie keer per week een ladder aan de conciërge moest vragen om de schooltas van het dak te vissen, aan het einde van de dag hard moet schreeuwen om de aandacht van de schoonmakers te trekken omdat ie zit opgesloten in de plee zonder kleren (die uiteraard her en der over het schoolplein verspreid liggen), of of weer de ouders moet bellen om te vragen of deze ze kunnen komen halen omdat de fiets met het frame over een lantaarnpaal is getild.
Deze laatste groep mensen zorgen er meestal later in hun leven voor dat ze op de een of andere manier de kwellingen van vroeger vergeten door dit te compenseren met bijvoorbeeld frequent sportschoolbezoek zodat de triceps, biceps en andere ceps worden opgepompt zodat niemand het ooit nog in de botte kop haalt met ze te sollen, het hoofd kaal scheert en een pentagram op het voorhoofd laat tattoëren als afschrikmiddel, tot de tanden gewapend de straat op gaat zodat een iedere die ook maar een beetje vreemd kijkt meteen voor z'n ballen word geknald, of naar de plastische chirurg gaat en de gezichtsstructuur laat veranderen tot een exacte kopie van het gelaat van charles bronson.
Of je kunt je natuurlijk in huis opsluiten met de complete vechtsport afdeling van de videotheek, met wat doe het zelf apparatuur, een in stukken gezaagde bezemsteel en wat stukken hondenketting, om met de gordijnen dicht in de huiskamer na het zien van honderden spectaculaire vechtscenes urenlang te oefenen tot men een ware martial arts bikkel is, en zonder zorgen de boze buitenwereld in kan.
Uiteraard gaat dat natuurlijk niet zomaar, een martial arts bikkel wordt je niet eventjes in een paar uurtjes, en als je gewoon geen aanleg hebt voor acrobatische capriolen dan is een honkbalknuppel of een afgezaagde dubbelloops nog altijd de beste oplossing.
|
|
|
|
Worstcasescenario.org
-2003/2004-
|
|
|
