| |
|
|
De laatste loodjes.,
uitgebraakt
door owenmeany

|
oktober 15, 2004 02:12 pm
En toen was het alweer vrijdag. Wellicht staat u nu nog met een half ontblote naat met stoeptegels te leuren en te fluiten naar corry met haar tijgerlegging die met de boodschappentassen op haar tomos voorbijkwakkelt, zit u momenteel het zoveelste kratje brouwmeester(TM) af te rekenen aan de lopende band, bent u nu druk bezig net te doen alsof u zojuist niet die zware hamer van die steiger van vijf hoog heeft laten vallen terwijl daar juist een bejaarde met een rollator onderdoor liep, of zit u inmiddels met uw bloeddoorlopen ogen zo ongeveer ter hoogte van uw navel en een grijze gelaatskleur achter een bureau naar een monitor te kijken terwijl u voor de zoveelste keer de goatseman achter een ingewikkeld ogend -doch nietszeggend- spreadsheet probeert te verbergen omdat die lul met die stropdas, die zich uw baas noemt, weer eens onaangekondigd binnen komt zetten.
Nog een paar schamele uurtjes net doen alsof u druk bezig bent, en dan zit het er weer op, dan is er, buiten moeder de frau met de deegroller, niemand die u kan vertellen wat u wel en niet mag doen, en kunt u zich weer naar hartelust volgooien met verschillende soorten dranque, mag u in de hoek van de kamer weer in uw ongewassen ondergoed boenwas gaan snuiven, komen de goedkope flessen gootsteenontstopper weer uit de keukenkast, of mag u met een literfles bocht en een honkbalknuppel weer de straat op om datgene te doen wat op de wekplek doorgaans niet wordt geaccepteerd.
Voor het zover is moeten die laatste kleine uurtjes natuurlijk wel eerst uitgezeten worden, zoals u weet wegen de laatste loodjes meestal het zwaarst, en vandaar dat wij hier niet de beroerdste zijn en ons best doen om u erdoorheen te sleuren met wat lekkere onvervalste drinkmuziek die uw laatste uren van slavernij voor deze week wellicht wat aangenamer kunnen maken, de mond alvast wat droger doet maken in afwachting van goudgeel genot (geen verwijzing naar golden showers overigens), en de drang tot indrinken alvorens echt te gaan zuipen stukken groter maakt.
Sleur dus die speakers open, slinger winamp aan, knal uw favoriete koptelefoon op, trek uw roze beenwarmers omhoog, zet die zeetbandjes op of doe een dansje met de broek op de hielen, en klik hier om nog even een beetje wakker te worden.
Och, en voor de liefhebbers hier ook nog even een kek filmpje.
[Update!]
De dag is weer voorbij, en dus gaat winamp ook weer op z'n hol. Wellicht vanavond tot in de late uurtjes weer wat van het vertrouwde knal, schreeuw en scheurwerk, maar misschien ook wel niet. Hoe dan ook, de tyfus en de tergin, en dat het een goed weekeinde mag wezen.
[/Update!]
|
|
Wie de schoen past...,
uitgebraakt
door Attu

|
oktober 14, 2004 11:28 am
Ik heb wel iets met schoenen, ja. Om hard te lopen naar de Aldi heb ik mooie hardloopschoenen met vijf strepen. Om mijn pizza in stijl te eten heb ik hele mooi Italiaanse bordeelsluipers. Om op een festival te overleven heb ik kisten met stalen neuzen en voor als ik naar Engeland wil gaan heb ik heel erg mooie bruine sandalen met witte sportsokken erbij.
En dan heb ik nog een paar schoenen die ik weer op een andere manier gebruik. Ik zeg altijd maar, wie de schoen past die trekt hem aan.
|
|
Fame!,
uitgebraakt
door C00l~Whip

|
oktober 12, 2004 10:02 am
Je hebt je nu alweer voor de derde keer voor Idols ingeschreven en nu gaat het toch echt lukken daar op die stip. Dagen lang heb je voor de spiegel geoefend, de stapjes die je zal doen, de intonaties die je wilt aanbrengen om het liedje net wat van jezelf te geven, zelfs de vaseline voor op je tanden heb je klaarstaan zodat je ononderbroken kan blijven lachen naar die jury. Beroemd worden dat is het toch helemaal.
Terwijl je nog even in de spiegel je haar checkt scheld je binnensmonds op jezelf. Had je relatie met met die Tokkies-dochter maar nooit op de klippen gelopen, dan was het nu allemaal een stuk makkelijker geweest. Ze zouden je kennen als je de snackbar binnenliep, mensen aan de andere kant van de straat zouden zwaaien en gillen terwijl ze achter in de rij aansluiten voor een handtekening, en je zou aan tafel mogen schuiven bij Frits, Henk en Jan. Maar ja, die Tokkie snol moest je niet meer, ze maakte duidelijk dat ze je uitkotste. Je wrijft nog even over het litteken dat je hebt overgehouden van haar naaldhak. Het is nog steeds verbazend hoe ver zoiets de huid kan penetreren.
“Geen tijd voor medelijden!” zeg je stoer tegen je spiegelbeeld. Je moet je immers nog klaar maken voor de talentenjacht van vanavond. Spandau Ballet; een inkoppertje voor de overwinning. Sjon staat al voor de deur met de rookmachine zodat jullie snel nog even kunnen oefenen.
|
|
Metamorfose,
uitgebraakt
door owenmeany

|
oktober 12, 2004 09:58 am
Soms zitten sommige mensen niet zo lekker in hun vel, en dan is het de hoogste tijd om zichzelf opnieuw uit te vinden of in een nieuw spreekwoordelijk jasje te hijsen op weg naar andere, en wellicht betere dingen. Zo scheren sommigen een george michael sikje, doen ze die grijze plukjes stro, die zijlings langs die glimmende vleespet hangen, in een kort staartje, nemen ze een lening om een porsche cabrio aan te schaffen, en voelen ze zich al gauw een stuk beter.
sommigen besluiten hun tijd volledig te gaan besteden aan het hijsen van kleine modelscheepjes in lege flessen, nemen de beslissing om -ondanks advies van naasten om het niet te doen- op hun 65e toch nog een carrière als paaldanser op de rit te krijgen, of -en dit is zeer populair bij achterlijk rijke en redelijk geschifte miljonairs- steken al hun moeite in het proberen met een luchtballon te pletter te slaan tegen de eerste de beste hoge berg, gaan met een hamer, een doos spijkers, een bos touw en een stel oorwarmers de mount everest te lijf, of proberen de oceaan over te windsurfen, en anderen staan op hun 70e nog in hun glimmende sportpak breezers te hijsen in de plaatselijke discotheek, laten hun kleinkinderen zich de ogen uit de kop schamen wanneer ze structureel mee willen naar hun feestjes, of ondernemen -een vrij korte- poging om op late leeftijd toch nog professioneel bmx'er te worden, die zowel begint als eindigt met een enkele bunny-hop de stoep op.
Echter is jezelf opnieuw uitvinden niet alleen weggelegd voor de oudjes, veel mensen doen het namelijk, en zelfs bij bands zien we wel eens dat ze beweren plotsklaps 'volwassen' te zijn geworden en zich gaan storten op rustige liftmuzak waar zij eerst nog moord en doodslag door microfoons heen riepen tijdens het geselen van de instrumenten.
En zo ook de Josti band (TM), die vonden dat het tijd was om van dat zoete imago af te komen en met de tijd mee te gaan, het is per slot van rekening 2004, de wereld is in verandering en zo ook de muziek, en zo kwam het dat ze zich in een nieuwe muzieksoort gingen begeven en wellicht binnenkort te zien zijn op de grote muziekfestivals en in kraakpanden door het gehele land.
Echter konden ze met hun nieuwe 'geluid' jammer genoeg een hoop instrumenten aan de wilgen hangen, maar weest niet getreurd; diegenen voor wiens instrumenten niet in de nieuwe muziekstijl pasten blijven gewoon in de band om het grote publiek te entertainen en op gang te krijgen.
|
|
Ziet er goed uit ouwe!,
uitgebraakt
door owenmeany

|
oktober 11, 2004 04:21 pm
Maar wat is deze meneer eigenlijk aan het doen? En belangrijker nog; waarom?
|
|
Woody Woodpecker,
uitgebraakt
door C00l~Whip

|
oktober 11, 2004 12:57 pm
Om een beetje in de samenleving te kunnen functioneren, moet je tegenwoordig dagelijks gemiddeld 43 primitieve gevoelens per uur negeren. Het wordt bijvoorbeeld niet getolereerd dat je een collega knock-out slaat bij een afdelingsoverleg (hoewel je daar alle andere collega’s een plezier mee doet), je mag niet met de tieten van de bliep-miep bij de Aldi spelen (ondanks dat haar blouse tot haar navel openstaat) en je mag niet het huis van de bovenbuurman in de brand zetten (ondanks dat je zo graag je eigen reality show wil hebben). Onderdrukken, negeren, niet op letten, gewoon doorgaan…en nog vind men het gek dat er soms bij iemand iets knapt en volledig doorslaat!
Ach, waren we allemaal maar weer kinderen. Toen kon je tenminste je klasgenootje een bloedlip slaan zonder ontslagen te worden, vragen aan het buurmeisje of je mag zien wat zij tussen haar benen had zonder dat ze je een trap in de noten gaf of onder de minirok van de babysitter zitten zonder een echtscheidingsprocedure tegen je te krijgen. Kinderen zijn immers de onschuld zelf.
Maar er komt een moment dat je ook als kind zelfbewust moet worden over waar je nu eigenlijk mee bezig bent. Als je grote broer je bijvoorbeeld meeneemt naar een autoshow moet je wel even blijven opletten (hoe goed het ook voelt) wat je met je handen aan het doen bent. (indien u stokslagen ontvangt van uw werkgever wanneer u dingen bekijkt die met sexualiteit te maken hebben, is het misschien slim deze link voor thuis te bewaren)
|
|
Barf....,
uitgebraakt
door owenmeany

|
oktober 11, 2004 11:13 am
Ik kan er lang of kort over praten, feit blijft dat het vandaag wederom maandag is, er vandaag weer vanalles en nogwat ondernomen moet worden terwijl we natuurlijk het liefste in ons nest waren blijven liggen om deze zwaar zuigende dag over te slaan, of op z'n minst in willekeurige windrichtingen zwaaiend met knuisten ons op ons pad begeven richting slavernij.
Vandaar dat ik d'r dus ook niet lang over praat. Zelfs Superman heeft besloten er de brui aan te geven, de frikandel is op z'n retour, en op bepaalde plekken op aarde barbecuën de mensen zich nog het liefst het graf in, fijne berichten om de week mee te beginnen (overigens zijn bovenstaande berichten niet voorzien van links nee, ik is een luie donder, en u zoekt het maar uit. Tip; het begint met een 'N' en eindigt met een 'U')
Laat ik dus maar gewoon mijn bek houden en we gaan maar weer plaatjes posten. Denk om de randjes van 500 pixels maximaal, en ja, de 'img width' tag werkt weer, dus gebruik die dan ook wanneer u nogal moeite hebt met het inschatten of een plaatje van 4000 pixels zou passen in een kolom van 500 pixels.
Rest mij nog één ding te zeggen, en wel; 'Godverdomme!'
|
|
|

|
Worstcasescenario.org
-2003/2004-

|
|
|